Okunma: 1468 kez

Bilgi ve İletişim teknolojilerinin kullanılması sonucunda bilginin üretimin temel değişkeni olmasına, tedarik-üretim-dönüşüm ve pazarlama işlemlerinin en hızlı biçimde yapılmasına, ekonomik bilgilerin ağlar aracılığı ile yaygınlaşarak küreselleşmenin temelini oluşturmasına,ekonomik süreçlerde aracıların kalkmasına, yenilik yoğun ekonominin doğmasına, bireylerin açık ve örtük bilgisinin ekonomik işlemler ve şirketler açısından katma değer olarak kabul edilmesine ve tüketicinin üreticiye geri beslemeyi daha hızlı ve yoğun bir biçimde ulaştırabilmesine imkan veren, rekabet yeteneği yoğun ve hızlı, birey temelli ekonomik düzenin doğması mümkün olmuştur.

Yeni ekonomi ile birlikte yeni kavramlar,  oluşumlar, yöntemlerde de ortaya çıkmıştır. Bunları e-pazaryerleri, e-ticaret, e-devlet, m-iş (mobil iş), e-işbirlikleri, e-bankacılık veya bir başka değişle İnternet bankacılığı, eko-sistemler, sanal şirket, sanal piyasa, öğrenen organizasyonlar, rekabetçi üstünlük vb.ye ilaveten ‘bilgi yönetimi’ olarak adlandırabiliriz.

Sözü geçen kavramlara bakıldığında,  temellerinin hızlı bir biçimde erişilebilen ve yayılabilen doğru zamanlı ve yerinde bilgi olduğu görülmektedir. Çünkü, bu nitelikteki bilginin üretilmesi ve gerekli istasyonlara (bunlar kişiler veya birimler olabilir) yayılması ise yeni ekonomi içerisinde yer alan kurum, şirket ve hatta bireylere yalnızca bilgi ve iletişim teknolojisini uygulamakla mümkün olmamaktadır. İşte bu noktada ‘bilgi yönetimi’ işin içerisine girmektedir.

Bilgi yönetiminin tanımını vermeden önce  çalışmada, ‘bilgi’ teriminden ne kastedildiğini açıklığa kavuşturmada yarar vardır. Çalışma boyunca bilgi sözcüğü “enformasyon ve üst bilginin yapı taşlarını oluşturan”, “bilgi işleme sürecinin temel hammaddesi olarak ve çeşitli sembol, harf, rakam ve işaretlerle temsil edilen, ham, işlenmemiş gerçekler ya da izlenimler” , “özümlenmemiş ve yorumlanmamış gözlemler, işlenmemiş gerçekler”, “kurumsal amaçlara bağlı olarak işlemlerin yapılandırılmamış biçimde kaydedilmesi” , “işlenmemiş bilgi” olarak tanımlanabilecek ‘veri’ anlamında kullanılmamıştır.

Aynı zamanda “belli bir amaca hizmet etmek amacıyla kaydedilen, sınıflandırılan, düzenlenen, aktarılan ve yorumlanan anlamlı veri veya veri topluluğu... verinin işlenmiş hali” , “verilerin bilgi işlem yardımıyla faydalı ve anlamlı bir biçime sokulmuş sonuçları” , “düzenlenmiş veri” , “anlaşılabilir bir biçimde iletilebilen veri topluluğu ki bu kağıt üzerine yazılmış veya basılmış, elektronik veritabanlarına depolanmış veya İnternet’te toplanmış herhangi bir formattaki içerikten, bir kurumdaki personelin kişisel bilgisine kadar değişik biçimlerde olabilir” ve bilgi teknolojisi ile işlenmiş veriler topluluğu şeklinde tanımlanabilecek ‘enformasyon’ kavramını da belirtmemektedir.

Çalışma boyunca ‘bilgi’ sözcüğü aslında ‘üst bilgi’yi ifade etmek üzere kullanılmıştır. Burada, üst bilginin birkaç tanımını vermekte yarar vardır. Bunları şöyle sıralayabiliriz. Bilgi “yorumlanmış veridir” , “enformasyon parçaları arasında kurulan yararlı ilişkidir”, “...spesifik konulara ilişkin olgu ve kuralların ortaya çıkarılması ile ya da belirli bir amaca yönelik olarak bilgilerin çeşitli analiz, tasnif ve gruplanma işlemlerinden geçirilerek ileri zaman dilimleri için kullanıma hazır hale getirilmesi ile oluşan ve yorumlama ile elde edilen bilgi türüdür” . “Deneyim ışığında, anlaşılan, değerlendirilen ve bilinen entelektüel anlayışın kapsamına alınan enformasyon” dur. “Yeni deneyimler ve enformasyonun değerlendirilmesi ve bir araya getirilmesi için gerekli koşulları ve çerçeveyi sağlayan ; bir düzen içerisindeki deneyimlerin, değerlerin, yapısal enformasyonun, uzmanlık görüşünün ve bir temele dayalı sezgilerin esnek bir bileşimidir. Bilenlerin zihninde yaratılır ve uygulanır. Kuruluşlarda çoğunlukla yalnızca belgelerde veya depolarda değil, iş programlarında, süreçlerde, uygulamalarda ve normlarda yer alır” . En basit şekliyle, “Eyleme temel oluşturan enformasyondur. Eyleme temel oluşturan şu anlama gelmektedir: doğru yerde, doğru zamanda, doğru şartlarda, doğru yolla edinilebilen; herkesin her an verilen kararlarını dayandırdığı ilgili enformasyondan başka bir şey değildir. Üst bilgi akılcı karar verme, tahmin, tasarım, planlama, tanı koyma, analiz, değerlendirme ve sezgisel yargının anahtar kaynağıdır. Bireysel ve müşterek akılda oluşturulur ve paylaşılır. Veri tabanlarında oluşmaz, zaman içerisinde deneyim, başarı, başarısızlıklar ve öğrenme ile gelişir.”  .  Sonuç olarak “bilgi enformasyon ve veriyi işe yarar faaliyete dönüştürme yeteneğidir”

Etiketler:  

Genbilim Yazarları
Nasıl bir insan gücü?

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz.

---