Okunma: 699 kez
Osmanlı devlet teşkilâtında Balkanlar’daki Osmanlı topraklarının yönetiminden sorumlu beylerbeyilik. Osmanlı Devleti’nin ilk döneminde 1361 tarihinde I. Murat (Hüdâvendigâr) tarafından kurulmuştur. Gerçi Rumeli’nin ilk fatihi Süleyman Paşa da Orhan Gazi’nin beylerbeyisi durumunda idi ise de I. Murat (Hüdâvendigâr) Edirne’yi fethedip Bursa’ya döndüğünde lalası Şahin Bey’i orta uca getirip kendisine Rumeli Beylerbeyi unvanını vermekle, yeni bir askerî- idarî yönetim biçimi meydana getirmişti.
( www.genbilim.com )
Rumeli Beylerbeyliği, Anadolu ve öteki beylerbeylikler meydana
geldikten sonra da özel durumunu uzun yıllar korumuştur. Rumeli
Beylerbeyliği’nin ilk merkezi Edirne şehri olup, merkez sancağı bu
sebeple Paşa livası ve Trakya bölgesi de Paşalı adını taşımakta idi.
XIV. ve XV. yüzyıllarda Rumeli beylerbeyisi hükümet merkezinde (Edirne)
otururlar, Divân-ı Hümâyûn’a üye gibi katılırlar, terfi edecekleri
zaman Divân’da küçük vezir, yani, sonuncu Kubbe veziri olurlar ve
vezirler gibi paşa unvanını taşırlardı. Rumeli
Beylerbeyiliği, Anadolu beylerbeyilerinin terfi edecekleri bir görev
sayılırdı. 1534′te Kapudan Paşa Eyâleti’nin (Cezâyir-i Bahr-i Sefîd)
teşkili ile Rumeli Beylerbeyiliği’nin kıyı sancakları Eğriboz, Avlonya
İnebahtı vb. derya kalemine aktarılmakla Rumeli Beylerbeyi bazı
sancaklardan çekilmiş oldu. 1541 yılında Budin Eyâleti’nin kurulmasıyla
Balkan Yarımadası’ndı ve Doğu Avrupa’da fethedilen veya yasal hale
getirilen bütün bölgeler Rumeli beylerbeyine bağlanıyordu. Aynı yıl
Bosna Sancağı’nın da beylerbeyilik haline getirilmesi, 1608′de ise
Silistre veya Özü Eyâleti’nin kurulması ile Rumeli Beylerbeyiliğinin
sınırları bir hayli daraltılmış oldu. Böylece Osmanlı Avrupasında
Tamışvar ve Eğri eyâletleri ile birlikte 7 beylerbeyilik kurulmuş oldu.
1640′a doğru Rumeli’nin Köstendil, Mora, İşkodra, Tırhala, Yanya, Ohri,
Dukagin, İlbasan, Delivine, Üsküp, Alacahisar, Prizren, Vulçetrin ve
Paşa olmak üzere 14 sancağı ve bütün eyâlette de 450 kadılığı vardı.
Pirlepe, Manastır ve Kesriye de Paşa Sancağı’na bağlı bulunuyordu.
Yenişehir, Sofya Selanik, Filibe ve Plorina ise havass-ı hümâyûna bağlı
idi. Rumeli Beylerbeyiliği’nin devlet teşkilatındaki üstün mevkii, bazı
sadrazamlara Fatih’in veziri Makbul İbrahim Paşa’nın bu görevi
üstlenmelerinin sebebi olmuştur. Rumeli Beylerbeyiliği sağ, sol, orta
kol olmak üzere üç kola ayrılmıştır. Sağ kolda Vize, Kırkkilise
(Kırklareli), Silistre, Niğbolu, Vidin, Kili, Bender, Akkirman, orta
kolda Çirmen, Sofya, Alacahisar, Semendire; sol kolda da Gelibolu,
Serez, Köstendil, Delvine, Manastır, Karlıili sancaklârı yer alıyordu.
Viyana bozgunundan sonra Avusturya ordularının Balkan Yanmadası
içlerine sarkması ve Sırpların ayaklanması üzerine Rumeli
Beylerbeyiliği’nin merkezi Manastır’a taşınmıştır. 1699 Karlofça
Antlaşması ile Mora Sancağı ve Yunan Denizi kıyılarından bazı kesimler
Venedik Cumhuriyeti’ne bırakılınca Rumeli Beylerbeyiliği’nin bir bölüm
arazisi elden çıkmış oldu. XVIII. yüzyılın başlarında Mora Yarımadası
alındıktan sonra bu bölge ayrı bir eyâlet olarak teşkilâtlandırılmış,
Rumeli Beylerbeyiliği Meriç vadisi ile Trakya, Makedonya ve bir kısım
Arnavutluk topraklarından ibaret kalmıştır. XVII. yüzyılın başlarında
devlet teşkilâtında görülen bazı aksamalar, Rumeli beylerbeyilerinin
sahip oldukları yetki ve sorumlulukların daraltılmasına yol açmıştır.
Önce Divân-ı Hümâyûn’a katılma hakları kaldırılmış, paşa sancağının
Manastır’a taşınmasıyla da önemleri öteki beylerbeyiler derecesine
inmiştir. Aynı yüzyılın ikinci yansında Rumeli beylerbeyinin paye
olarak Saray Birûn ağalarına dağıtımı ise bu beylerbeyiliğin değerinin
biraz daha azalmasına sebep oldu. Bu görev giderek bölgede türeyen
Derebeyi, âyân ve mütegallibeleri bastırmakla görevli bir vali durumuna
geldi. Rumeli Beylerbeyiliği’nin kuruluşundan XVII. yüzyıl ortalarına
kadar veziriazamdan sonra en önemli mevkii alan Rumeli beylerbeyileri,
sefer-i hümâyûnlarda cenah komutanı veya müstakil fütuhat yapmakla elde
ettikleri şöhreti de kaybettiler. III. Selim zamanında idarî teşkilâtta
yapılan yeni düzenlemede Rumeli Beylerbeyiliği 9 idarî bölümden biri
oldu ve merkezi Edirne’ye taşınarak burası Varna, Çimen, Kırkkilise,
Tekirdağ, Gelibolu ve Kavala sancaklarından oluşan bir il haline
getirildi. II. Mahmut devrindeki düzenlemede ise Rumeli müşirliği ihdas
edilmekle vilâyet merkezi tekrar III. Ordu merkezine alan Manastır’a
götürüldü. 1848′de yapılan düzenlemede ise Rumeli Beylerbeyiliği payesi
İstanbul Kadısı, ferîk, mîr-i mîrân ve ulâ sınıfı sânisi derecesine
indirilmiştir. 1864′te Tuna vilâyeti teşkil edilirken Balkanlar’da
Bosna, İskodra, Yanya, Manastır, Selanik, Rumeli Beylerbeyiliği unvan
ve teşkilâtı tamamen kaldırıldı.

Etiketler:
Bilimler
Tarih
Rumeli Beylerbeyliği
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. |