 Okunma: 598 kez
Psişürji, bedensiz varlıkların görünür hâle gelmeleri ve bunların mikrokozmos üzerindeki etkilerini etüt etmekteydi. Bu evokasyon (gözle görünür hâle gelme) çalışmaları daha önce söz ettiğimiz "astral imajlar" ya da "elemanter" varlıkları kullanmak suretiyle gerçekleştirilirdi. Evokatör (medyom), ilk adımda özel bir çalışma ile yarı-şuurlu somnambülizm hâline getirilirdi.
Yani, organizmasının geri kalanı ile bağlantısını tam olarak kesmeksizin, gözlerini astral âleme açardı. Daha sonra bir bedensiz varlıkla irtibat kurar ve o varlığın materyalize olmasına aracılık ederdi. Bu durumda, tezahür eden bedensiz varlık, astral seyyale ile sarılırdı. Eskiler buna, "küçük bir hava bedeni ile sarılmak" derlerdi. Görünür hâle gelmesini ve materyalize olmasını sağlayan bu seyyale idi.
16. yüzyıl okültistlerinden Cornelius Agrippa şöyle diyor:
Varlığın, bazen bir hava bedeni ile sarılan bu imajı, bir gölge ile kaplanır ve bu zarfa bürünerek zaman zaman dostlarına fikirler verir, zaman zaman da düşmanlarına etkide bulunur; çünkü tutkular, yeniden hatırlamalar ve duyumlar, can bedenden ayrıldıktan sonra da onunla kalırlar.
Varlığı saran bu akışkanları meydana getiren madde ile elektrik arasında büyük benzerlikler vardır. Nitekim, bu tip evokasyonlarda kullanılan sivri uçlu metal objelerin (kılıç gibi) sebebi de bu olsa gerektir, denmektedir.
Etiketler:
Bilimler
Felsefe
Psişürji
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. |
_MYPMS_POPUP_CNT
Yazara E-Posta Atin
