Okunma: 656 kez
Yeni refah teorisinin yaratıcısı V.Pareto değer yargılarına yer vermeyen bir refah analizi ortaya koymak amacıyla , ölçülebilir fayda analizi yerine optimalite endeksi, veya istenirlik endeksi kavramını geliştirmiştir. Optimalite kavramı fayda veya "utility" kavramıyla aynı anlamda değildir.
( www.genbilim.com )
Utility kavramı bir anlamda objektif bir istenirlik
anlayışına dayandığı halde optimalite kavramı daha subjektif bir
istenilirliğe yani kişiye bağlı olan bir değer yargısına dayanmaktadır.
Böylece optimum kavramı çerçevesinde bireysel tatminlerin
karşılaştırılması ve toplanması olanağı ortadan kaldırılarak, toplumun
ve bireylerin ulaştıkları tatmin düzeyi konusunda değer yargıları
kullanma zorunluluğu aşılmak istenmiştir.
Pareto tatmin
düzeyinin sırasal bir sınıflandırılması esasına dayanarak, her ekonomik
karar birimi için maksimum tatmin düzeyini ve olası ekonomik
değişmelerin kişilerin tatmin düzeyi üzerinde nasıl bir etki
yarattığını araştırmıştır. Bu çerçevede,
1. herkesin durumunu daha iyi yapan veya kimsenin durumu değiştirmediği halde en az bir kişinin durumunu daha iyi hale getiren,
2.
herkesin durumunu daha kötü yapan veya kimsenin durumunu değiştirmediği
halde en az bir kişinin durumunu daha kötü yapan değişmelerin
değerlendirilmesini yaparak şu sonuçlara varmıştır:
Bazılarının
durumunu daha iyi hale getirip bazılarının durumunu daha kötü hale
getiren değişmelerin refahı ne yönde etkilediği söylenemez. Refah,
ancak hiç kimsenin durumunu kötüleştirmeden bazı kişilerin durumunu
iyileştirebiliyorsak artmış sayılır ve şayet kimsenin durumunu
kötüleştirmeden bir kişinin dahi durumunu iyileştirme olanağı yoksa
refah maksimuma ulaşmış sayılır

Etiketler:
Bilimler
İktisat
Pareto Optimalite
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. |