Okunma: 571 kez

Küçük şehirlerin, büyük şehirlerle kıyası nedir? Ya da özneyi, nesnelerin arasında eriten şey? Yok olma düşüncesi hatırlandığında, daha çok eğlence, daha çok oyuna bırakıyor kendini. Böylece para bütün hükümleri koyucu, yön belirleyici yaşam tarzında tek gaye oluyor! Bir oyalama mekanizması...

Koketler, fahişeler, jigololar, hırsızlar, bedavacılar ya da kısaca hepsini ifade eden amaçsızlar! Onları büyük şehirlerin her köşesinde birikirken, oynaşır ya da yüksek sesli şuh kahkahalar arasında yapmacık repliklerini okurken görüyoruz! Bütün bir mekânı kaplıyor cisimleri. Rutinin üzerine çıkmaya çalıştıkları hâlde, daha da artan bir hızla rutinin altına doğru kaymaya devam ediyorlar!

İnsanı böyle maddeleştiren, kemik ve et parçası yapan nedir? Sanayileşme ile birlikte gelen, daha çok kazanma hırsı mı? Gerçek şu ki bu dünyada statülerin eşitlendiği bir çağ olmayacaktır! Bütün sistemlerin; komünizmin, liberalizmin, hümanizmin ya da üst - ilahi sistemlerin uygulanmaya çalışılmasına rağmen; insan, insan oldukça eşit bir statüden söz etmek bir ütopya olarak kalacaktır!

Neden! Çünkü bu insan oluşudur, insanoğlunun başlangıçtan beri var olan yapısıdır. İnsan Genesis’ten (yaratılış) beri iki dağ altına karşılık, bir üçüncüsünü daha şehvetle istemiş, bir hüküm, boyunduruk altına girmek istememiş fakat boynuna uzun bir ip geçirilmiş koyunlar gibi bu araziyi boş ve özgür sayarak, uzunca bir mühlet dilediğince yeşil otlarından yemiş; bir gün, ipin sona erdiği yerde, daha ileriye gidemediği yerde, özgür olmadığının farkına da varmıştır! Geç gelen bir evrekadan (bulmak) sonra!

Kimi hayatlar vardır, gerçekten yaşanmıştır. Bu yaşanmış hayatlara özenen insanlar vardır, onları takip eden. İnsanın amacını kavrayamadığı yerde, amaçları olan insanı bir amaç olarak kavraması doğaldır! Fakat amaçlar nehirlerin bir okyanusa akması gibi aynı okyanusta birleşmeyecektir! Amaç bir kavrayış oluşudur. William James´te olduğu gibi: "Bir tasarım, kendine inanmak, bize yarar sağladığı sürece hakikattir!"

Şehirlerde mutluluk oyuncuları! Oyalananlar! Schopenhauer, aşkın metafiziği isimli çalışmasında: "Acı ve mutlulukların olmadığı bir dünyada, can sıkıntısından yaşanılamayacağını" söyler. Oysa, acı ve mutlulukların çerçevelediği bir aşk, şehirlerdeki insanı mutlak amaç doğrultusundan soyutlayacak, onu aşk kaosunun bitip, tükenmeyen oyalanma oyunu içine itecekti!

Ve caddeler, kaldırımlar, sokak araları durmadan akan ayak sesleri, insan kahkahaları; topluluğun, sosyal kutuplaşmaların çokluğuyla gelen unutuşlarla, yok olmayı ve var olmayı unutmak adına, düşünmeyi unutmak adına, sırf hayatı geçiştirmek için, ânı yaşamak için her gece yeniden dolacak ve hayat bu büyük kentlerde, bu kaosta sürüp gidecekti!

Mustafa Burak SEZER

Etiketler:  

Bilimler
Sosyoloji
Büyük Kentler Üzerine

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz.

---