Okunma: 710 kez

 Bir mermerde yaşamak. Allah bu kubbede hoş bir sada bırakmamız için yaratmış aşkı. Aşkı ve ihtirası. İstikbale taşımak, adımızı bizden sonra yaşatmak, bir vücutta yeniden gençleşmek.

Ebedileşmek için ölmek. Anne çocuğu için her fedakarlığa katlanır. Erkek eseri için. Batan gemiden çocuklarını kurtaran kadın gülerek can verir. Sanatkar heykelini, kitabını, bestesini kurtarmak için meydan okur kainata. İhtiras, yani bir eserde gerçekleşmek, bir eserde yaşamak arzusu, hem erkeği kanatlandırabilir, hem kadını. Ama aşkta ebedileşmek yalnız kadının imtiyazı. Ancak anne ölümsüzlüğünü bitin genişliği ile duyabilir. Varlığından bir parça ile gelişecek, istikbali fethedecek, yaşayacaktır. Ağaç meyve vermiştir artık. Kadın bunun için aşka susuzdur. Kendini sevgiye, sevgiliye adayışı bundan. Başka biri için yaşayan onu sezmek, anlamak ihtiyacındadır. Kadın bunun için daha çok sezgi, daha çok duygu. Hayatı yaratmak yani başkasında yaşamak. Onu yarınlara götürecek olan: ÇOCUĞU...

Çocukları olacak, gecelerini uykularını feda edecek. Ömür boyu kahırlarını çekecek. Bunda ne çıkarı var kadının. Çocuk yapınca daha mı sıhhatli olacak? Şöhreti mi artacak, itibarı mı? Genç kız baba ocağının sevgilisi, göz bebeğidir çok defa. Dilediği gibi yaşar, dilediği gibi harcar. Hürriyetini, rahatını, içtimai mevkiini, hatta bazan şöhretini bırakıp, bir erkeğin peşine düşmek. Hem de çok defa feda ettiklerine karşılık kendisine ısdıraptan başka hiçbir şey vermeyecek olan erkeğin peşinde. Bu mu menfaat?

Hastalarla uğraşacak, dertlileri avutacak. Evini çiçeklerle kuşlarla donatacak... Neden? Ne işine yarayacak bunlar? Çocuğuna en ihtiyacı olduğu yıllarda onu evlendirecek. Ayrılacak ciğer paresinden doğrusu bu büyük menfaat. Ama çocuğu olan kadın kendisini bekleyen bütün acılara rağmen bahtiyardır. İçinde kaynaşan bütün o müphem arzular bir hedefe ulaşmıştır artık. Anne olmadıktan sonra, bütün o çırpınışların manası ne? Hazlarıyla çıkarlarını ayırmak ne kadar zor şey? Hangi terazide tartacağız bunları? Kadının hayatındaki bütün güçlükler bu trajediden doğuyor. Bazen bir vehme kapılıyor kadın, bazen yıllarca, bir kaç nesil unutuyor rolünü. Anne olmaktan, aile ocağının vestali olmaktan, aşkın ve fedakarlığın gönüllü kurbanı olmaktan vazgeçiyor. Sevmek ve sevilmek için yaratıldığını unutuyor birden. Maddi ve manevi arttırmak, çıkarına daha uygun bir kişilik kazanmak sevdasıyla politikaya atlıyor, içtimai hayata karışıyor. İlme, edebiyata veriyor kendini.

Bugün de öyle oluyor. Yeni nesil acıyan bir gözle bakıyor ablalarına. "Evet eskiden kadın sevgiye atıyordu kendini, başkaları için yaşıyordu; bugün de, çekinerek başkaları için yaşayanlar var. Ahmakça bir soya çekiş, alışkanlık, bu gerici yönelişleri ayaklar altına alacağız, biz yeni kuşaklar baştan başa değiştireceğiz."

İhtiyar tarih ilk defa duymuyor bu lakırdıları. Maziyi yıkmak isteyen ilk nesil sizler değilsiniz. Ama dostlarım, kadın oldukça bir zaman güya çıkarı peşinde koştuktan, bağımsızlığına kavuştuktan, şöhret ve servet kazandıktan sonra sahneden çekildi, bir de baktık ki bir hayale kaptırmış kendini. Dimyata pirince giderken... İkbal avutamamış onu, alkış doyuramamış. Gerçek sevinci feragatta bulmuş kadın. Annelikte bulmuş. Kendisini çevresindekilere adamakta bulmuş. Ve tarih boyunca menfaatleriyle gönlü arasında sallanmış durmuş kadın, raks gibi.

Menfaatlerini feminizm bayraklaştırmış, gönlünü annelik doyurmuş. Kendini bir ara güdülerine bırakmış kadın, ama yine hayal kırıklığına uğramış, etrafındakilerin nankörlüğü kahretmiş onu. Yine akla koşmuş, yine menfaatlerinin sesine kulak kabartmış. Çok geçmeden boşlukta bulmuş kendini ve tekrar aşka dönmüş.

Erkeğin tanımadığı bir acı bu. İstediği, iradesine tabi onun. Menfaatleri çok defa arzularıyla ahenk halinde.

Bitmedi. Kadın ya arzularını feda edecek, ya menfaatlerini. Üstelik arzuları da birbirleriyle çatışmakta. Çocukları, babası, kocası sevdiklerinin herbiri bir kutup, her birinin arzuları başka. Kadın sevgisini nasıl ahenkleştirecek? Herbirine karşı duyduğu ilgi ötekinden farklı. Anne çocuklarına karşı beslediği sevgiyi nasıl düzenleyecek? Kadan kocasına karşı duyduğu muhabbeti baba sevgisiyle nasıl ahenleştirecek? Kucağında ayrıldığı kimselerle yeni yeni ailesini uzlaştırabilecek mi? Gelenek baba ocağından kopacaksın diyor ona. Evin burası artık. Hislerini değerlendireceksin.

Çocuk annesinin bir dakika yanından ayrılmasını istemez. Her an bakım bekler. Teselli bekler. Yıllar geçer, çocuk delikanlı olur. Annesinin kendisini rahat bırakmasını ister. Öğütleri, tecrübeleri öfkelendirir onu. Kendi başına buyruk yaşamak ister. Haklıdır da. Kendisi tecrübe edecek hayatı. Başkasının tecrübesi işine yaramaz ki! Ama anne buna nasıl katlansın? Ömür boyu başlıca vazifesinin çocuğuna yardım etmek, onunla ilgilenmek olduğuna inanmış. Bu alışkanlıktan vazgeçebilir mi bir anda? İşte yeni çatışmalar..yeni trajediler... Erkek bütün bunların dışındadır. Onun sevgilileri zamanla değişmez. Birbirleriyle çatışmazlar. Erkek zafer ve şöhrete kavuşmak için boyuna yolunu değiştirmek zorunda değildir. Hatta hep aynı yönde ilerlediği ölçüde başarıya ulaşır. İster bütün ihtiraslarını, ister bir kadını tatmin eder. Yoluna devam etse de olur, vazgeçse de.

Bütün bunlar kendi bileceği şey. Saadeti başkalarına bağlı değil; Bugün şunu yarın bunu isteyen ve arzuları birbiriyle çatışan başkalarına.

Demek ki kadının kurbanı olduğu trajedilerin kaynağıne aksi tesadüfler, ne beşeri kanunlar, ne erkeklerin kötü oluşudur. Bu facianın kaynağı kadının misyonu. Başkalarına ihtiyacı oluşu, başkalarını sevişi. Başkaları tarafından sevilmek isteyişi. Kanuni durumunu düzeltmişiniz, mesut olacak değil ki. Kadını mesut etmek için erkeği terbiye etmek lazım. Erkek kadını daha iyi anlamalı, ona daha iyi yardım edebilmeli ki, acıları dinsin kadının. Kızının bütünü ruhunu tanıyan baba onun istikbalinden niçin endişe eder? Yeteri derecede siyasi haklara sahip olamayacağı için mi? Yoksa erkeğin hakimiyetine karşı kanunların kızını koruyamayacağından mı? Hayır. Nasıl bir facia içine yuvarlandığı için tasalanır. İnsanları tanıdığı için tasalanır, kızının onlar hakkında ne büyük hayallere kapıldığını bildiği için tasalanır. Tasalanır, çünkü genç kadının kendine güvenini, kibir, çırpınışlarını bencillik, hassasiyetini budalalık, idealizmini yapmacık sanacaklardır. Kızı da insanları onun kadar tanısaydı, yahut insanlar kızını kendi tanıyabildiği gibi tanıyabilselerdi ne kadar, ne kadar rahat olurdu.

Aslına bakarsanız, toplumun durumu da babanınkinden farksız. Kadının arzularını tanımadan onu nasıl mutluluğa eriştirebiliriz, onıu ve onunla birlikte erkeği yani cemiyeti. Bunun için hem erkeği, hem kadını aydınlatmak, ikisine faydasız anlaşmazlıklardan kurtarmak lazım.

Etiketler:  

Bilimler
Sosyoloji
Kadın neden başkası için yaşar

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz.

---