Okunma: 410 kez
Giris; Mantar infeksiyonlarinin çikis, yayilis ve bunlari etkileyen faktörlerinin saptanmasi, özellikle, bulasma ve yayilma yönünden, kisa bir süre içinde önlemlerin alinmasi bakimlarindan deger tasimaktadir. Hastaligin kaynagini bulmak, etkeni izole ve identifiye etmek sagaltima erken baslamak ve infeksiyonu, etrafa yayilmadan söndürmek yönünden çok büyük yararlar da saglar.
Mantar hastaliklari, insanlar ve hayvanlar arasinda, yeryüzünde çok yaygin olarak bulunurlar.
Ancak, mantar infeksiyonlarinin sporadik karakterde ve belli
yörelerde lokalize olmalari ve yavas gelismeleri gibi nedenler,
bunlarin epidemik hale gelmesini engellemektedir. Buna, mantarlarin
bulasma tarzlarinin da katkisi fazladir. Ayrica, sistemik
infeksiyonlara neden olan mantarlardan bazilari bir sahistan digerine
bulasma yetenegine sahip degildir. Bu durum da, yayilma ve bulasmada
yer alan önemli faktörü ortadan kaldirmakta, ve bulasma zincirini
kirmaktadir.
Mantarlarin bazilari, hastalik olusturmayan bir
karaktere sahiptirler. Bunlar dogada toprakta insan ve hayvanlarin
solunum ve sindirim sistemlerinde, deri ve mukozalarinda, gübreler de
(memeliler kanatli ve yarasa), barinaklarinda çürümüs yapraklar,
odunlar, ot, saman, yem, gidalarda ayrica mantar sporlari havada
oldukça fazla bulunurlar. Bu nedenle toprak, mantarlar için çok iyi bir
rezervuar alistirmakta ve kusagindaki insan ve hayvanlara, özellikle,
solunum sisteminden bulasmaktadirlar.
Mantar sporlari, laboratuvarlara, toprak, toz ve gönderilen muayene materyalleri ile tasinir.
Mantarlarin
çogu, uygun kosullar olustugunda insan ve hayvanlara bulastigindan ve
hastalik yaptigindan bir kontaminant özelligi tasimaktadir.
Mantarlar,
insan ve hayvanlarda baslica iki kategoriye ayrilmaktadir. Bunlardan
birincisi, mantarlarin bizzat kendilerinin vücutta üreyerek infeksiyon
(mikozes) olusturmalari ve digeri de, üzerinde üredikleri maddelerde
(substratlarda) sentezledikleri toksinlerin (mikotoksinler) sindirim
sisteminden alinmasi sonu gelisen mitotoksikozislerdir.
Mikotik
infeksiyonlar yerlestikleri yere göre 3 gruba ayrilirlar. Bunlarda,
Kutan mikozesler, subkutan mikozesler ve sistemik mikozesler olarak
adlandirilirlar.
02. Kutan Mikozeslerin Epidemiyolojisi
Kutan mikozeslere (Dormatomikozis, dermatofitozis) yol açan mantarlar 3 cins içinde bulunmaktadir. Bunlarda,
1) Trikofiton cinsi,
2) Mikrosporum cinsi ve
3) Epidermofiton cisimleridir.
Bu
mantar ve sporlari deri, saç, tüy, kil, deri ve tirnaklarda lokalize
olurlar. Bir kisma mantar hastaliklari hayvandan hayvana ve insana veya
insandan insana bulasabilirler. Bu grup içindeki mantarlar, kutanöz bir
yerlesim gösterdiginden solunum sisteminden bulasmazlar.
Hastaligin olusmasinda çevreye ve konakçiya ait bazi predispoze edici faktörlerini de önemli rolleri bulunmaktadir.
Insan
ve hayvanlarda dermatomikozeslere neden olan mantarlar (dermatofitler)
origin ve ekolojilerine göre 3 grupta incelenmektedirler.
1-
Geofilik dermatofitler : Bazi dermatofitler, topraga adapte
olmuslardir, burada yasar, gelisir ve çogalirlar. Bunlar, genellikle,
saprofitik bir yasantiya sahiptirler. Böyle mantarlarin rezervuari
topraktir. Çok nadiren, insan ve hayvanlardaki mantar lezyonlarindan
izole edilmislerdir. Geofilik dermatofitler arasinda, Trichophyton
terrestre tam bir geofilik olmasina karsin, Keratinomyces ajelloi,
Microsporum cookei, M. gypseum, M. nanum gibi bazi dermatofitler de
insan veya hayvanlardan izole edilmislerdir.
2- Zoofilik
dermatofitler : Bu gruba ait dermotofitler genellikle hayvanlarda
hastalik olusturur ve arasira da insanlara bulasabilirler. Böyle
dermatofitler arasinda, Microsporum canis, M. distortum, Trichcophyton
gallinae, T. simii, M. erinacei, vs. vardir. Bazi zoofilik mantarlarin
yasam çemberleri asagida gösterilmistir.
M. canis ve T. verrucosum ’un yasam çemberi yandaki sekilde gösterilmektedir.
3-
Antropofilik dermatofitler : Bu tür dermatofitler genellikle insanlarda
hastalik olustururlar ve kaynaklari da insanlardir. Ancak, ara sira
hayvanlarda da infeksiyonlar meydana getirebilirler. Antropofilik
dermatofitler arasinda T. audouinii, T. concentricum, T. ferrugineum,
T. gourvilii, E. floccosum, T. megninii, T. rubrum, T. schoenleinii, T.
tonsurans, T. violaceum, T. yaoundei bulunmaktadir.
Dermatofitler,
insan veya hayvan vücutlarinda bulunduklari zaman (parazitlik dönem)
artrospor olusturmalarina karsin, saprofitik yasantida (toprakta,
kültürlerde) ise artrospor, klamido spor, makrokonidia, mikrokonidia ve
askopor meydana getirmektedirler. Parazitik dönemde tesekkül eden
artrosporlar bir konakçidan digerini ve bazen de topragi kontamine
edebilirler. Toprakta saprofitik perfekt ve/veya imperfekt döneme
geçerler.
Toprak, genellikle, birçok mantarin ve sporlarin bulundugu yer rezervuar olmasi bakimindan önemlidir.
Bazi önemli dermatofitlerin ekolojilerine göre siralanmasi asagida gösterilmistir.
I- Antropofilik dermatofitler
Epidermophyton floccosum
Microsporum audouinii
Microsporum distortum
Microsporum ferrugineum
Trichophyton concentricum
Trichophyton gourvilli
Trichophyton megninii
Trichophyton mentagrophytes (Zooantropofilik)
Trichophyton rubrum
Trichophyton schoenleinii
Trichophyton soudanese
Trichophyton tonsurans
Trichophyton violaceum
Trichophyton yaoundei
II- Zoofilik dermatofitler
Microsporum canis
Microsporum nanum
Microsporum vanbreuseghemii
Microsporum simii
Trichophyton equinum
Trichophyton gallinae
Trichophyton mentagrophytes
III-Zooantropofilik dermatofitler
M. canis
T. mentagrophytes
T. verrucosum
IV- Geofilik dermatofitler
Keratinomyces ajelloi
Microsporum cookei
Microsporum gypseum
Trichophyton terrestre
03. Subkutan Mikozeslerin Epidemiyolojisi
Subkutan
infeksiyonlara yol açan Rhinosporidium seeberi 'in kültürü yapilamadigi
için deneysel infeksiyonlar da olusturulamadigindan insan ve hayvanlara
bulasma tarzlari tam açikliga kavusturulamamistir. Ancak, lezyonlarin
burunda yerlesmesi, infeksiyonun solunum yolu ile bulasabilecegi
süphesini uyandirmaktadir.
Sporotrikozise neden olan Sporotrichum
schenckii, dogada toprak, su, gübre, çürümüs bitkilerde, odunlarda
saglikli ratlarin agzinda ve gastrointestinal sistemleri de bulunur.
Vücuda derideki porantrelerden olmaktadir. Bir hayvandan digerine
bulasmaz.
04. Sistemik Mikozeslerin EpidemiyolojisiHata! Yer isareti tanimlanmamis.
Bu
mantarlarda da Toprak, çürümüs yapraklar, odunlar, gübreler,
barinaklar, yarasa gübreleri, yiyecekler dane yemler, vs. esas
rezervuari olusturur. Buralarda üreyen mantarlarin sporlari soluk
havani ile kolayca ulasabilir. Sistemik infeksiyonlar arasinda,
Aspergillozis, Blastomikozis, Histoplasmozis, Kandidiazis (moniliazis),
Koksidioidomikozis, Kriptokokkozis, Nokardiozis bulunmaktadir.
Bunlar içinde tehlikeli olan infeksiyonlar (Koksidioidomikozis, kriptokokkozis, vs) bulunmaktadir.
Prof. Dr. Mustafa Arda

Etiketler:
Bilimler
Biyoloji
Mantar Hastaliklarinda Epidemiyoloji
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. |