Okunma: 475 kez
Devinime neden olan etkiler insanlari uzun süre ilgilendirmis ve bu konuda Galileo ve Newton zamana dek pek basarili sonuçlar elde edilmemisti. Galileo’dan önce filozoflar, bir cismi devindirebilmek için kesinlikle bir etkinin, yani bir kuvvetin gerektigini ileri sürmemisler ve kuvvetin olmadigi durumlarda bir cismin durmasi gerektigine inanmamislardi.
Gerçekten bir düzlem üzerinde bir cisim kaydirilmak istenirse,
cismin kisa bir süre gittikten sonra yavaslayip durdugu gözlenir. Bu
gözlem dis bir kuvvet olamadigi sürece kaymanin olmadigi düsüncesini
destekler. Galileo yaptigi deneylerde bu inancin gerçek olmadigini
gösterdi. Eger cisim ve onun üzerinde durdugu düzlen pürüzsüz hale
getirilirse ve cisim yaglanirsa, cismin hizinin daha yavas azaldigi ve
cismin daha ileride durdugu gözlenir. Buna göre, cismin kaymasi
yavaslatici, yani bütün sürtünmeler, ortadan kaldirilirsa, cismin
degismez bir hizla yoluna bir dogru boyunca sonsuza degin devam sonucu
çikar. Galileo’nun vardigi sonuç bu idi. Ona göre, bu cismin hizini
degistirmek için bir dis kuvvet gerekir; ama belli bir hizda giden
cismin hizini koruyabilmesi için bir kuvvete gerek yoktur. Mesela bir
sandigi bir düzlemde ittigimiz durum için, ellimizin verdigi itme
sandiga bir hiz kazandirir, fakat düzlem sandiga bir kuvvet uygulayarak
onu yavaslatir ve durdurur. Her iki kuvvette hizda bir degisim, yani
bir ivme olusturur. Iste Galileo’nun buldugu bu gerçegi, Galileo’nun
öldügü gün dogan Isaac Newton bir evrensel yasa olarak 1686 da yazdigi
Princiria Matematika Philosoph Naturalis adli kitabinda ortaya koydu.
NEWTON’UN BIRINCI HAREKET KANUNU (EYLEMSIZLIK PRENSIBI)
Herhangi
bir cisim üzerine bir kuvvet etki etmiyorsa, yada etki eden kuvvetlerin
bileskesi sifirsa, cisim durumunu degistirmez; yani duruyorsa durur,
deviniyorsa yani hareket ediyorsa, devinimini bir dogru boyun devam
ettirir.
a) Duran bir cisme bir kuvvet etki etmedikçe cisim yine
hareketsiz kalir. Bir cisme etki eden kuvvetlerin bileskesi sifir (R=0)
ise, cisim o anki durumunu korur.
Bir cisim için net kuvvet 0 ise a = 0 olur.
b)
Hareketli bir cisme bir kuvvet etki etmezse, cismin hizi ve yönü
degismez. Cisim hareket ediyorsa düzgün dogrusal yani sabit hizli
olarak hareketine devam eder.
Disaridan uygulanan bir kuvvetin
etkisinde olmayan bir cismin durgun halde kalir yani hareketsiz olur
yada sabit bir hizla hareket eder. Hizin sabit olmasi dogal olarak
ivmenin sifir olmasini gerektirir.
Newton’un bu birinci
yasasi gözlem çerçevelerini de tanimlar. Çünkü genel olarak bir cismin
ivmesi, yani hizindaki degisim belli bir gözlem çerçevesine göre
ölçülür. Birinci yasaya göre cismin çevresinde baska bir cisim yoksa,
yani bir cisme belli bir kuvvet etki etmiyorsa, öyle gözlem çevreleri
bulabiliriz ki, cismin bu çerçevelerde ivmesi olmasin. Cisimlerin
üzerine etki eden kuvvetlerin olmamasi durumunda cimlerin durumlarini
korumasi maddenin bir özelligi olarak alinir ve buna eylemsizlik denir.
Newton’un birinci yasasina da çogu kez eylemsizlik yasasi denir ve
bunun geçerli oldugu gözlem çerçevelerine eylemsizlik gözlem
çerçeveleri denir. Bu çerçeveler duragan yildizlara göre duran yada
düzgün degismez bir hizla giden gözlem çerçeveleridir.
Newton’un
birinci yasasinda görüldügü gibi, bir cismin durmasi veya degismez bir
hizla gitmesi arasinda fark yoktur. Buna göre, bir eylemsiz çerçevede
durdugu gözlenen bir cisim, baska bir çerçeveden bakilinca degismez bir
hizla gider görünür. Her iki çerçeveye göre de cismin bir hizi yoktur.
Her iki çerçeveye göre de hiz degismez. Buna göre her iki çerçevedeki
gözleyici de cismin üzerine bir kuvvet etkidigi yada, etki eden
kuvvetlerin bileskesinin sifir oldugu bulunur.
NEWTON’UN IKINCI HAREKET KANUNU
Birinci
yasadan biliyoruz ki, kuvvet olmadiginda cismin hizinda bir degisim,
yani ivme söz konusu degildir. O halde kuvvet oldugunda, bir ivme yani
bir hiz degisimi olmalidir. Kuvvet ile ivme arasindaki baglantiyi
bulabilmek için, önce ayni bir cisme degisik siddet ve dogrultuda
kuvvet uygulanip F ve a ölçülürse, sonrada farkli cisimlerle ayni
ölçmeler yapilirsa su sonuçlar elde edilir:
1) Bütün durumlarda
ivmenin dogrultusu kuvvetin dogrultusu yönünle aynidir.Bu sonuç, cisim
baslangiçta durgunda olsa, herhangi bir hizla belli dogrultuda gitse de
dogrudur.
2) Belli bir cisim için kuvvetin siddetinin, ivmenin orani degismez kalmaktadir.
F/a=sabit
F
= m . a esitliginde görüldügü gibi kütle, uygulanan kuvvete karsi
cismin kazanacagi ivmeye karsi koyan bir nicelik olarak ortaya
çikmaktadir. Yani, ayni bir kuvvetle kütlesi küçük olan bir cisim daha
büyük bir ivme, kütlesi büyük olan bir cisim ise daha küçük bir ivme
kazanir. Sözgelimi duran yada hiç degismeyen bir hizla giden otomobilin
(~ 1500 kg) hizinda, saniyede 5 m/s lik bir hiz degisimi saglayabilmek
için 7500 N luk bir kuvvet gerekirken, ayni hiz degisimini bir kamyonda
(~2000 kg) saglayabilmek için 2500 N luk bir kuvvet gerekir. Bu yönüyle
kütle, devinime karsi koyan bir niceliktir; baska bir deyimle, ötelenme
devinimindeki degisime karsi koyar.Bu açidan kütleye, öteleme
eylemsizligi de denir.
Newton’un ikinci yasasi olarak bilinen F
= m . a esitligi vektörel bir esitliktir. Bir cisme ayni anda çesitli
dogrultularda, çesitli büyüklüklerde bir çok kuvvet etki ettiginden,
cisim bunlarin bileskesi yönünde bir ivme kazanir.
Devinim tek
boyutta ise bu durumda kuvvetler de tek dogrultuda olacagindan,
kuvvetlerin büyüklüklerinin cebirsel toplaminin kütleye orani, ivmenin
degerini verir. Devini iki boyutta ise bu durumda kuvvetler x,y
bilesenleri bulunur., bunlarin cebirsel toplaminin kütleye bölümü o
yöndeki ivme bilesenini büyüklügünü verir.
* Ivme uygulanan kuvvetle dogru orantilidir ve kuvvet yönündedir.
* Cismin momentumunda zamana göre degisiminin orani, cisme etkiyen kuvvetle dogru orantilidir.
NEWTON’UN ÜÇÜNCÜ HAREKET KANUNU (ETKI-TEPKI PRENSIBI)
Günlük
yasantimizda bir cisme bir kuvvet uygulanmasi söz konusu oldugunda,
onun herhangi bir yolla itilmesi yada çekilmesi aklimiza gelir.
Sözgelimi
asili bir miknatis çubugunu yaklastirdigimizda ayni adli kutuplar karsi
karsiya geldiginde, asili miknatisin bizde uzaklasacak yönde gittigini;
ters adli kutuplarin karsi karsiya gelmesi durumunda asili olan
miknatisin bize dogru geldigini görürüz.
Her iki durum için
elimizdeki miknatisin, asili olan miknatisa bir kuvvet uyguladigini ve
bunun sonucu olarak asili miknatisin devinime basladigi söyleriz. Bunun
yaninda, elimizde tuttugumuz miknatisin da, diger miknatisa
yaklastirilirken çekilip ittigini hissederiz.
Dogadaki bütün
gerçek kuvvetler çevreyle etkilesme sonucu çikarlar. Bir cisim diger
bir cisme bir kuvvet etki ettirdiginde, diger cisim de bu cisme bir
kuvvet etkiler. Buna ek olarak bu kuvvetlerin degerleri es kuvvetleri
zittir. Bu durumda, yalitilmis tek bir kuvvetten söz edilemez. Iki
cisim arasindaki etkilesime de bu kuvvetlerden birine "etki" digerine
"tepki" kuvveti denir. Baska bir deyimle,kuvvetlerden birisi "etki"
olarak alinirsa, digeri birinciye karsi "tepki" olarak alinir.
* Herhangi bir etkiye karsi her zaman bir tepki vardir; yada iki cismin karsilikli etkisi daima esit fakat zit özelliklidir.
* Iki cisim arasinda olusan etkilesmede F kuvveti, ikincinin birinciye etkidigi F kuvvetine esit fakat zit yönlüdür.

Etiketler:
Bilimler
Fizik
Newton'un Hareket Kanunlari
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. |