Okunma: 1123 kez

Bazen  bir  grubun  yerleşik  inançları, bazen  sonuçtan   bağımsız  olarak;  görüşlerin  oluşturulma  süreci  sonucunda  benimsenen  görüşler  için  kullanılır. Siyasal  demokrasinin  ilkesi, mantıksal  olarak  savunabilir  düşüncelerin  halka  benimsetilebileceğidir.
     

İletişim  teknolojilerindeki  hızlı  gelişim  ve  buna  bağlı  yeni  iletişim  düzeni, toplumların çok  yönlü  ve  çok  boyutlu etkilenmelerine  neden olmuştur.
     

Söz  konusu  değişim, ülkelerin ekonomik,sosyoekonomik, politik, hatta  ideolojik  yapılanmalarında  da  etkili  olmuş, coğrafya  sınırları  bir  anlamda  eski  değerini  yitirmiştir. İletişimde, mesafe olgusu  da  yeni  boyutlar  kazanmış, uzaklar  yakınlaşmıştır.
     

Günümüzde teknik atılımlar ve  gelişmelerle, iletişim, gerek kamuoyunun  yaratılmasında, gerekse  halkla  ilişkilerin  düzenlenmesinde  önemli  bir  yer  tutmaktadır. Devlet ve  hükümet  yönetimlerinin  kitle  iletişim  araçlarıyla  yönetsel  etkinlikleri  ön plana  çıkarmaları, konunun  önemini  ve  ağırlığını  ortaya  koymaktadır.
     

Yapı  bakımından  kitle  iletişim  araçları  üçe  ayrılır:
1-Göze  hitap  edenler:Bunlar basılı  yayın  araçlarıdır. Genelde  yazılı  bir iletişim  şeklidir.                    Yüzyüze  bir  iletişim  söz  konusu  değildir.

rnek:Gazete, dergi, kitap, vb. ile sessiz film.
2-Kulağa  hitap  edenler:Bu  tür  kitle iletişim  araçları sözlü  yayın yapan araçlardır. Bir yanda  konuşan, diğer yandan da dinleyenler vardır. İletiler  konuşma  ile  gönderilmektedir. Bunda da yüz  yüze bir iletişim yoktur. Kaynak ile hedef arasında bir araç bulunmaktadır.
Örnek:Radyo...

 3-Göze ve kulağa hitap edenler:Söz ve sembolleri bir arada yayan kitle iletişim araçlardır. Hem göze, hem de kulağa hitap ederler. İnandırıcılığı ve etkileme gücü bakımından en önde gelen kitle iletişim  araçları bunlardır.
Örnek:Televizyon  ve sesli film.
      Günümüzde  kamuoyunun  serbestçe  oluşumu  ilkesi, çoğulcu  ve  özgürlükçü  demokrasinin temellerinden  biridir. Siyasal  demokrasiyi  gen

el  seçimlerle  sınırlı  olmaktan  çıkararak,  sürekli  katılıma  açık  hale  getiren  de  özgür  bir  “kamuoyu  rejimi” nin  varlığıdır. Bu  açıdan basın, radyo-televizyon; toplanma, dernek  kurma, siyasal  faaliyet özgürlükleri  ile  baskı  grupları;  hem  bireysel ve toplu  ifade  araçları, hem de  kamuoyunun  serbestçe  oluşumunu  sağlayan  kanallar  durumundadır.
     

Günümüzde  çok  ileri  bir  teknoloji  ile  çalışan  basın  kuruluşlarının  dışında  böylesine  büyük  bir  değişikliği  çok  az  meslek  grubu  yaşamıştır. Bu  hızlı  yapısal  değişimin  nedenlerini  toplumun, politik  kurumların  ve  tekniğin  evriminde  aramak  gerekmektedir. Çünkü, şayet  basın  değiştiyse, bu, çağın  koşullarına  ve  gereksinimlerine  bağlı  bir  değişimdir. Aslında  üzerinde  durduğumuz  konu  açısından  bakıldığında, eğitimin  gelişmesi ve  yurttaşlık  bilincinin  olgunlaşması, son  otuz  yılda  görülen-sosyal  evrime damgasını  vurmuştur. Eğitimin  yaygınlaşması  ve  bunun  okur   davranışları  üzerindeki   sonuçlarından  uzun  uzadıya söz  etmeye  gerek  yoktur. Okur  sayısındaki  bu  artış, insan  hayatının  bütün  alanların  kapsayan, bütünlüklü  ve  ciddi  gazetelerin  ortaya  çıkışıyla  sonuçlanmıştır.
      

Günlük  basının  önem  kazanışı; yurttaşlık  bilincinin  olgunlaşması, kendini politik  tavır  alışların  ve  yargıların  bireyselleşmesi  şeklinde  göstermektedir. İnsanlar, kendi inanç ve bilinçlerine dayanarak davranmaya, karar almaya başlamışlardır. Bugün, okurlar, kesin yargıları kuşkuyla karşılamaktadır ve uzmanların açıklamaları ile beslenmiş olguları bulmak, anlamak ve tanımak istemektedir. Gazeteler artık daha az fikir; daha çok olgu iletmektedirler. Olgular yurttaşın politik eyleminin temelindeki düşünceleri açığa çıkarmaya çalışmaktadırlar.
   

Özellikle Fransa’da belirgin bir şekilde görülen, televizyonun ve kamuoyu araştırmalarının kullanımı ile belirlenen, parlamenter demokrasiden , doğrudan demokrasinin yeni bir biçimine geçiş, devletin haberleşme araçları üzerindeki giderek artan gücü, 1987’de televizyon kanallarının özelleştirilmesi ,basını düzenleyen  kurallara varıncaya kadar değişimlere neden olmuştur.
    

Hayati basın özgürlüğü kavramının haber alma hakkına dönüşmesi, bugünden yarına aniden olmamıştır Haber alma özgürlüğü bakış açısındaki bu ters yüz oluş, devletin rolünün evriminde de kendine uygun bir ortam bulmuştur. Televizyondaki devlet tekeli bu bilincin oluşmasında ve gelişmesinde en önemli etken olmuştur. Alıştığı gazetesinde aradığı bazı haberleri bulamayan okuyucu gazetesini değiştirir. Radyo haberlerinden  hoşnut olmayan dinleyici, bir başka radyo istasyonunu dinlemeye başlar. Ama tekelleşmiş televizyon karşısında  seçme hakkı ortadan kaldırılmıştır.

milletvekilleri müdahale etmeye, gazeteciler buna karşı protesto gösterileri yapmaya zorlanmıştır. Bu durum dinleyicileri ve izleyicileri bir araya gelmeye zorlamış, bunların baskısıyla, sonuçta doğrudan demokrasi bu hakkın temellerini güçlendirmiştir. Bazı kereler referandum yoluyla karar almaya çağrılan, genellikle de bilmeyerek de olsa, kamuoyu yoklamaları aracılığıyla iktidarın kararlarında ağırlık sahibi olan yurttaşlar, olabildiğince iyi ve bütünlük içinde bilgilendirilmiştir.
      

SEÇİM VE DEMOKRATİK ARAÇLAR      

Demokratik  ülkelerde  radyolar, televizyonlar, videolar, fakslar  ve  diğer elektronik   araçlar  seçim  atmosferinde  toplumu  etkileme  ve  yönlendirmede  önemli  rol  oynamaktadır.
         

F.Willams’ın  1982  yılında  yaptığı  tahmin,  o  günden  bugüne  büyük  ölçüde  gerçekleşmiş  sayılmaktadır: “Hem  uluslararası,  hem de  ulusal  siyaset, iletişim  devriminin  çocuğu olan  yeni  iletişim  ağlarında karşımıza çıkacak. Siyasal düzenler, iletişim düzenleri  haline gelecektir.”
         

Bu arada önemli bir gerçeği vurgulamak gerekir:Yeni iletişim teknolojileri politikacılarla, ara kademeleri aşarak seçmene doğrudan  ulaşma imkanı da vermektedir. Bu durumun bazı siyasal kurumları da zayıflattığı bir gerçektir.
          

Özetlersek, yeni iletişim ortamında sadece demokratik süreç ve usuller  değil, diplomatik usul ve süreçlerin bir bölümünün de medyalar tarafından devralındığı anlaşılmaktadır.
1-Tele Demokrasi Dönemi
          

Yeni teknolojilerin iletişim ortamlarını değiştirmesinin siyaseti de etkilediğini  daha önce vurgulamıştık. Yeni iletişim teknolojilerinin “teledemokrasi  dönemi”ni başlattığını; demokrasileri olumlu yönde     etkilediğini savunanların başında gelen John Naisbitt, önce iletişim devriminin ortaya çıktığını, onun sayesinde de son derece bilgilenmiş bir seçmen  kitlesinin oluştuğunu belirtmektedir.
2-Seçim ve Tekniklerin Değişimi
            

Yeni iletişim teknolojilerinin seçim ve teknikleri de değiştirdiği kuşkusuzdur. Teknolojilerin siyasal süreçleri nasıl etkiledikleri konusu “Elektronik  Topluluk” adlı kitaplarında inceleyen Amerikalı üç siyaset bilimcisi, George  Bush’un  Başkan seçildiği 1988 kampanyasının ardından başarı nedenleri şöyle sıralanmışlardır:

A-Toplumda dolaşan siyasal enformasyonun  hacmi artmıştır.
B-Yeni teknolojilerle iletişimin de hızı artmış, çoğu siyasal olay canlı olarak yayınlanmış, bu nedenle, bir çok siyasal olay sırf medya için sahnelenmiş, medya ile seçmen karşı karşıya kalmış, siyasal partilerin, tartışmaların, pazarlıkların ve uzlaşmaların önemi azalmıştır.
C-Yeni medyalar, alıcının mesaj üzerindeki egemenliğini güçlendirmiş, teknolojik seçeneklerin bolluğu karşısında vatandaşlar istedikleri mesajları alıp, istemediklerini dışlamakta daha özgür bir konuma gelmiştir.
D-Kablolu TV kanallarının, yerel basının, özel gruplara seslenen yayınların çoğalması ve yaygınlaşması ABD’de merkezin hegemonyasını zayıflatarak yerleşme eğilimlerini güçlendirmiştir.

E-Doğrudan demokrasiye yönelik yöntemlerin kullanımı, karşılıklı etkileşim sağlayan teknolojilerle birlikte çoğalmış, anında kamuoyu yoklamaları, referandumlar evden oy kullanma ya da görüş bildirmeler giderek yaygınlaşmıştır.

F-Seçmenlerin iletişim araçlarının kontrol açısından kontrol gücünün artmasına karşılık, politikacılarında seçmeni hedef olarak belirleme yetenekleri artmış, politikacı istediği seçmene daha etkin bir biçimde ulaşma imkanı bulmuştur.
        

Yeni iletişim teknolojileri temsili demokraside önemli rolleri olan  ara kademeleri zayıflatmış, katılımcı demokrasileri güçlendirmiştir. Hatta yazar  John Nesbitt, Amerikan siyasi sisteminin “temsili demokrasi”den “katılımcı demokrasiye” geçişini, iletişim teknolojisindeki gelişmelerin hızlandırdığını öne sürmektedir. Ülkemizde de durum bundan farklı değildir.

Etiketler:  

Bilimler
Sosyoloji
Demokrasi Kamuoyu ve Basının Önemi

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz.

---