Evrim teorisine birkaç noktada itiraz var . Bunları ayrı ayrı ele alır ve her başlıkta yalnızca bu başlıkla ilgili mesaj atarsak tarışma  daha somutlaşır diye düşündüğüm için bu şekilde birkaç ayrı başlık açacağım.

İddia:  Rastgele mutasyonun yıkıcı bir etki gösterme ihtimali neredeyse o kadar kesindir ki , organizma için bir avantaj oluşturabilecek bir değişikliğin rastgele oluşma ihtimali yok denecek kadar azdır.

Bu yanlış iddianın altında yatan nedenler şunlardır.

1.Organik moleküllerin yapıları ile biyokimyasal işlevleri arasındaki  ilişki hakkında yetersiz bilgi

2.Genelde daha çok, ancak fenotipte (yani organizmanın görünümünde, işleyişinde) belirgin bir etkisi olan mutasyonların üzerinde tartışılıyor olması oysa mutasyonların çok büyük çoğunluğunun fenotip açısından nötral(etkisiz) olması

Organik moleküller çok büyük moleküllerdir. Ortalama bir protein molekülü birkaçbin aminoasit molekülünün birbirine eklemlenmesiyle oluşmuş bir moleküler iplikçiğin kendi üzerine katlanmasıyla (aynı ahizeyi telefona bağlayan spiral  kablonun zamanla oluşturduğu ve zaman zaman çözmek zorunda kaldığımız bir yumak gibi) oluşmuş atom ölçeğinden bakıldığında “devasa” bir yapıdır.   Bir hidrojen ve bir oksijen atomu arasındaki reaksiyon tümüyle kuantum kurallarıyla belirlenirken, makromoleküllerin boyutu ve birbiriyle ilişkisi  bir anlamda neredeyse quantum fiziği ile  klasik fiziğin geçiş bölgesindedir. İki makromolekül arasındaki kimyasal reaksiyon büyük oranda bu makromoleküllerin fiziksel şekli tarafından belirlenir. Yani birinin girintisi diğerinin çıkıntısına uyum sağladığında bir reaksiyon gerçekleşir.

Bu tür bir organik molekülü oluşturan dizideki aminoasitlerden her hangi biri başka bir amino asit ile yer değiştirdiğinde genelde molekülün şeklinde çok  ufak bir değişiklik olur ve bu ufak değişiklik  diğer moleküllerle olan reaksiyonlarında hemen hemen hiçbir değişikliğe neden olmaz.  Ancak bazı aminoasitlerin konumu daha kritiktir.  Onlardaki bir değişiklik molekülün şeklini çok değiştirebilir . İşte o zaman molekül biyokimyasal işlevini göremez olur. Genelde genetik araştırmalar başlangıçta tıbbi nedenlerle başladığından, önce olumsuz mutasyonlar keşfedilmiştir. Ancak genetik araştırmalar ilerledikçe mutasyonların büyük çoğunluğunun fenotip açısından etkisiz olduğu ortaya çıkmaya başlamıştır.   

Buna bir somut örnek olarak hemoglobin molekülünü verebiliriz. ⁽¹⁾ Ekim  2001 e kadar yapılan araştırmalarda yaşayan insanlarda hemoglobin molekülünün gerek dizilimdeki fark gerekse bir amino asitin eksikliği ya da fazlalığı gibi farklarla birbirinden ayrılan toplam 832 değişik formu(variantı) keşfedilmiş durumdaydı.  Ekim 2006  da bu sayı 938 e çıktı . Bu 938 değişik formdan yalnızca 383 ü Akdeniz anemisine (talasemi) ye sebep olan form. Onun dışındakilerin hepsi hemen hemen aynı işlevi görüyor ve sağlıklı olarak nitelenebilir.   Araştırılan insan sayısı arttıkça muhtemelen yeni formlar bulunacak ve görüldüğü gibi bunların büyük çoğunluğu sağlıklı.

Sorun şu : Hemoglobini üreten genlerden birinde bir mutasyon olduğu zaman, bu mutasyon hemoglobinin yapısında ve dolaysıyla  organizmanın yaşamında önemli bir değişikliğe sebep olmayan bir  mutasyonsa, biz bunu fark etmiyoruz bile. Ancak yıkıcı etkisi olan bir mutasyonsa fark ediyoruz . İşte biz bu  nedenle mutasyonların büyük çoğunluğunun zararlı olduğunu düşünüyoruz. Oysa büyük çoğunluğu fenotip açısından nötral yani etkisiz.

Peki evrim için nötral olması yeterli değil yararlı olması gerekiyor. Bu nasıl oluyor? Bunuın cevabı "hemen hemen etkisiz" ifadesindeki  “hemen hemen” de gizli. Yani bu etkisiz gibi görünen ufak değişikliklerin o an için bir etkisi olmuyor ama  ilerde şartlar değiştiğinde çok önemli bir rol oynayabilecek bir bir potansiyeli içeriyor.   

Ancak bunu ayrı bir başlık altında açacağım



⁽¹⁾
www.bx.psu.edu/miller_lab/dist/hbvar_2007.pdf

HbVar Database of Human Hemoglobin Variants and
Thalassemia Mutations: 2007 Update
Belinda Giardine 1, Sjozef van Baal 2, Polynikis Kaimakis 2, Cathy Riemer 1, Webb Miller 1,
Maria Samara 3, Panagoula Kollia 3, Nicholas P. Anagnou 4, David H. K. Chui 5,
Henri Wajcman 6, Ross C. Hardison 1,7, and George P. Patrinos 2,*

Bu değerli katkı için teşekkürler .

Faydalı-zararlı kavramının ancak çevre şartlarına göre bir anlamı olduğuna insanlarda başka bir örnek te ben vereyim.

Orak hücreli anemi kandaki alyuvarların bir şekiil bozukluğudur. Oksijen taşıma açısından bu alyuvarlar normal alyuvarlarkadar güçlü değildir. Zencilerde belirli bir oranda görülen bir durum bu. Bu kişiler daha çabuk yoruluyorlar. Ancak sıtma paraziti bu alyuvarlarda kolay çoğalamaz. Yani bu kişiler sıtmaya daha dirençlidirler.

Evrimin temel motoru  esas itibariyle  o çevre için nötral görünen (dolaysıyla kolay kolay keşfedilmesi mümkün olmayan) ya da hafif dezavantaj teşkil etse bile yıkıcı olmayan mutasyonların,  çevre değiştiğinde veya populasyonun bir kısmı başka bi,r çevreye göç ettiğinde avantaj teşkil etmesidir.

Böylece beniim mesajın sonunda bir sonraki mesajıma sakladığımı söylediğim konuyu sen kısmen örneklerle açmış oldun.

İlk mesajımda anlattım ya, bugüne kadar insanlarda bulunan  938 farklı  hemoglobin formundan 600 küsuru fenotip açısından farkedilmiyor . Sağlıklı hemoglobin olarak işlev görüyor yani. 300 küsur formu  ise akdeniz anemisi olanlarda görülüyor. Yani yalnız sağlıklı olanlar değil hastalık oluşturanlar da fenotipte farklı etkiler oluşturmuyor. Ya da berlki akdeniz anemisinin biirkaç tipi fenotip olarak sınıflanmış olabilir ama 300 küsur farklı akdeniz anemisi sınıflanmış değil bildiğim kadarıyla. Yani kısaca  bu dediğim bir yorum değil ilk mesajda belirttiğim referansda da görüldüğü gibi somut veri.

Bu da ilk mesajımn başında belirttiğim gibi  büyük organik moleküllerin doğası ve etkileşimi açısından düşünüldüğünde sürpriz değil.