Evrim kuramı hiçbir zaman proteinlerin günümüzde göründüğü biçimiyle bir anda ortaya çıktığını savunmamıştır. Evrim kuramına göre canlılığın ilk yapı taşları basit organik moleküllerden oluşmuştur. Bunlar birden  bire protein ya da hücre organelleri biçiminde karşımıza çıkmaz. İlk organik moleküller adım adım gelişmiş, farklılaşmış, karmaşıklaşmışlardır. İlk organik moleküllerden proteinlere ulaşılması için milyarlarca yıl geçmesi gerekmiştir. Ancak yaratılışçılar bunu bilmelerine rağmen bu geçiş aşamalarını dikkate almaksızın hep "son ürün" üzerinden yola çıkarak bol sıfırlı hesaplamalar yapmaktadırlar. Bu arada kasıtlı olarak, evrimcilerin, proteinlerin birden bire oluştuğunu savunduklarını iddia etmektedirler.

Şunu belirterek başlayalım. Canlılık için gerekli moleküler yapıtaşları (Atomlar molekülleri, moleküller daha büyük yapıları) kompleks molekülleri tesadüfler sonucu değil, tamamen biyokimya kanunlarına bağlı olarak, kaçınılmaz bir şekilde oluşturur ve bu kanunlar çerçevesinde canlılık ilerler.

Evet, şimdi olasılık hesaplamalarında yapılan hataları kısaca belirtmek gerekirse:

1- Yapılan hesaplamalardaki en büyük hata (yanıltmaca) hesaplamaların günümüzdeki, modern, son halini almış proteinler (söz gelimi 500 aa'ık proteinler) üzerinden yapılıyor olması. Yani tek bir adımda bugünki karmaşık yapıların oluştuğu düşünülerek hesaplamalar yapılmakta ve ihtimalin sıfır olduğu söylenerek yanıltma yapılmaktadır. Abiyogenez teorisi ise böyle bir iddia da bulunmaz. Çünkü ilkel dünyadaki ilk oluşan proteinler çok basit yapılıydılar ve kademe kademe gelişerek günümüzdeki son hallerine gelmişlerdir. Yani, proteinlerden önce oluşmuş daha basit yapılı, bir kaç çeşit (8 yada daha az) aa'dan  oluşan öncü protein yapısında moleküller oluşmuş ve bunların kademe kademe gelişimi, aa sayılarını zamanla artırmalarıyla günümüzdeki kompleks protein yapılarına ulaşmışlardır (1).

2- Proteinlerin sabit, kesin değişmez bir yapıları var olduğu kabul edilerek hesaplamalar yapılıyor. Ama, proteinlerin öyle bölgeleri vardır ki, bu bölgelerdeki hemen hemen bütün aminoasitler başka amino asitlerle değişim geçirse bile protein yapısında bozukluk meydana gelmiyor, protein stabil (kararlı) konformasyonunu koruyabiliyor.

3- Yapılan hesaplamalar arkadaşımızın yazısında da bahsettiği gibi ardıl sıra havaya atılan paraların yazı tura gelmesi ihtimalindeki gibi düşünülerek hesap yapılmakta ve büyük bir yanıltma daha yapılmaktadır.

Şimdi, diğer bir başlık altında arkadaşımızın yapmış olduğu eleştiriler üzerinden konuyu anlamaya çalışalım.


Evet, canlı organizmalara baktığımızda hemen hemen hepsinin sol elli aa'ları kullandıkları görülmektedir (İstisna olarak sağ elli aa'ları da kullanan bakteriler vardır (1) ve bu kullanılacak aa'ların ille de sol elli olmaları gerektiği konusundaki iddayı çürütmektedir). Ayrıca, canlılarda kullanılan en basit aa olan Glisinin ne sol ellilik ne de sağ ellik özelliği bulunmamaktadır.

Peki genel olarak bakıldığında canlı bünyelerde neden sol elli aa'ların baskınlığı bulunmaktadır? Bunun basit nedeni seçilimdir, tesadüfler değil. Çünkü sol elli aa'ları daha çok kullanmayı yeğlemiştir ve seçilime uğratmıştır. Çünkü doğa tasarruf etmekten yanadır ve genelde en az enerji formunu tercih eder. Moleküler yapılardaki zayıf kuvvetin etkisi birbirinin izomeri (ayna görüntü) olan moleküllerde farklıdır. Bu bir molekül için çok ufak bir farktır, ama moleküller bir araya gelince etki büyür. Yani, bir molekülün reaksiyona girerken veya suda çözünmüş bulunurken moleküler bağ yapma yeteneğii ve belli bir konfigürasyonda dururken gereksiz olan enerji onların doğa tarafından seçilmelerini sağlamaktadır. Amino asitletlerin L (sol elli) ve D (sağ elli) formları arasındaki enerji farkı çok az da olsa, yapılan hesaplara göre en az enerji ile durabilen izomer, yaklaşık 100 bin yılda doğada % 98 olasılıkla baskın bulunan izomer formunu oluşturacaktır (1).

Bir ihtimal, ilk koşullarda, şu anda bilmediğimiz ve ilk dünya koşullarında var olan ve sol elli amino asitlere bağlanamayan herhangi bir X maddesinin özellikle sağ elli amino asitlerle birleşerek çözünmeyen bileşik oluşturması ve onları göl veya okyanus dibine çökertmesidir. Bu ise sol elli amino asitlerin bir anda doğal seleksiyonla artmasını ve doğada daha fazla kullanılabilir hale gelmesini çok kolay sağlayabilir.

Ayrıca belirtmek gerekirse, 1993'te John R. İronin uzaydan gelen meteoritlerde ve donmuş tozda daha fazla sol elli aminoasitlere rastlandığını ispatlamıştır (2), ve bu da dünyada varolan ve aa'larla reaksiyona giren maddelerin zamanla sol elli amino asitleri tercih etmesini sağlayabilir (Konuyla ilgili ayrıca makaleler için 3, 4'e bakınız).


??? Amino asitler arasında peptit bağı oluşmalı da ne demektir, tabiki peptid bağı oluşmaktadır, bu neden ihtimal hesaplarına dahil edilmektedir ? Konu hakkında bilgisi olmayan kişileri yanıltma adına ihtimal sonucunu abartma pahasına yapılmış bir yanılgıdır.

Bu iddia şuna benzemektedir: Su molekülleri arasında mutlaka "Hidrojen Bağları" bulunmalıdır. İki H₂O molekülü rasgele hareketleri sonucunda birbirlerine yaklaştıklarında aralarında bir elektrostatik kuvvet, bir H bağı oluşur, başka herhangi bir bağ -mesela peptit bağı, ester bağı, glikozit bağı- değil.

İki aa bir araya geldiklerinde de dışarılardan bir yerlerden diğer bağlardan farklı, özel bir peptid bağı gelip aralarına girmemekte, bu iki aa birbirlerine yaklaştıklarında (nasıl ki su molekülleri hidrojen bağlarını oluşturuyorsa) aralarında bir etkileşim, çekim kuvveti oluşuyor ve bağ oluşumu gerçekleşiyor, meydana gelen bağın adına da "peptid bağı" diyoruz.

Sizin hesabınızla bir hesap yaparsak 1 milyon tane su molekülü ille de Hidrojen bağını kurmaları gerektiğinden bir araya gelip bir damlacık su bile oluşturamaz, ama su içmekteyiz. Kesin sayısını bilmiyorum; ama en az 10 çeşit bağ türü var olduğunu tahmin ediyorum. O zaman iki basit su molekülünün oluşma olasılığı 10'da 1'dir. 500 su molekülü için korkunç bir rakam çıkar (10⁵⁰⁰de 1) ve biz asla su içemeyiz.

Bir de buna tek bir H₂O molekülünün ve trilyonlarcasının tek tek, ayrı ayrı oluşma olasılığını hesaba katarsak oluşma ihtimalinin 0 çıkmasından dolayı sonsuza dek susuz kalırız. H bağı hem kovalent hem de iyonik bağ yapabilmektedir. Bu durumda tek bir su molekülü oluşurken mutlaka kovalent bağ kurulması gerektiğinden, bağın kurulma olasılığı %50'dir, bu durumda milyonlarca sayıdaki su moleküllerinin oluşma olasılığı 0 olduğu aşikardır. Yaptığım bu hesabın hiç bir değeri olmadığı açıktır ve boştur. Yapılan çarpıtmayı, anlatmak istediğimi umarım anlatabilmişimdir. Oluşan bağ çeşidinin olasılık hesabına katılması söz konusu olamaz.


İlk oluşan aa zincirleri (7-8 çeşit aa'lık) çok basit yapıda olmalarından her oluşma olasılıkları var. Katrilyonlarca olası aa zincirler yapıları arasından kararlı olabileni oluşuyor ve bir düzen oluşturuyor ve günümüze kadar sürecek olan süreç başlıyor.


Günümüzdeki protein yapılarının oluşumlarına bakarak düşünülüyor. Oluşan kombinasyonlar sırayla olmuyor, aynı anda milyonlarca molekül bir araya gelerek etkileşime girmekte kararlı yada kararsız yapılar oluşuyor, kararsızlar hemen bozuluma uğruyor. İlk yeryüzü şartlarında sağ elli aa'lardan meydana gelen zincirler de oluşmuş olabilir; ama yukarıda da belirttiğim gibi bu zamanla sol elli aa'ların prevelansı (yaygınlığı, baskınlığı) artmıştır.

Yapılanma 100 aa ile başlamıyor, ata ferrodoksin proteini bile 23 aa'ya sahip, ilk oluşan proteinimsi yapıların basitliğini siz düşünün. Ayrıca reaksiyona girme ihtimali çok düşük, belkide olmayan yapıları bir araya getirmeye çalışıyorsun. 100 sol elli aa'lık bir zincir zaten kararlı bir yapı oluşturmuştur ve sağ elli bir aa'nı bu yapıya katılması çok düşük. Atomların, moleküllerin spesifik birleşme eğilimleri vardır. Böyle bir hesapta yapılamaz ve bu yüzden düşer. Örneğin, H atomunun ortamında bulunan F, Cl, He atomlarıyla bağ yapma eğilimi farklıdır. Buna bağlı olarak F'nin, Cl'nin ve He'nin seçilme olasılığı 1:3'tür diyemeyiz. He'nin bağ yapma ihtimali 0, F ve Cl atomlarının ise 1:2 de değildir. Bu tip ilişkiler her nedense hep göz ardı ediliyor.


HY'nin yapmış olduğu ilişkisiz bir alıntı daha. Fischer, aminoasitler üzerine yaptığı çalışmalarda aa'lar arasındaki amid bağlantısı, aa'lara özgü bağın yapısını açıklamış ve bu bağa "peptid bağ" ismini vermiştir. Nükleotitler arasındaki zayıf H bağlarının belirlenmesi gibi tarihi açıdan önemli bir çalışmadan ibaret.

Bütün bunlar polipeptidlerin oluşma olasılığının havaya atılan madeni paralrın gelme olasılığıyla bir tutulamayacağı ortadadır.


Dehidrasyon yani ortamdan suyun çıktığı reaksiyonların sulu ortamlarda gerçekleşmez; ama suyun az olduğu ortamlarda bu reaksiyonlar gerçekleşebilmektedir. Peki, prebiyotik ortamda bunun sağlandığı yerler olabilir mi? Doğada örneğin siyanamid (H2N---C=N) ve polifosfat gibi yoğunlaştırıcı ajanların ki, polimerizasyon işlemini oldukça kolaylaştırdığı deneysel olarak belirlenmiştir, maddeler bulunmaktadır. Bunun dışında güneş veya volkanik faaliyetler sonucu küçük su havuzlarındaki suyun buharlaşması ile böyle bir ortam meydana gelmiş de olabilir. Hatta son yıllarda yapılan araştırmalar kil, pirit (FeS2) ve bazalt türü camsı yapıların su çıkaran reaksiyonlarda polimerizasyon için yüzey görevi üstlenmeye aday ortamlar olabileceklerini ortaya koymuştur. Bütün bu maddeler dünyamızın ilk yıllarında da, bugünkü gibi ortamda bol miktarda bulunmaktaydı.


1- "Obcells as proto-organisms: membrane heredity, lithophosphorylation, and the origins of the genetic code, the first cells, and photosynthesis", Makale için Web sitesi : (Link 1)

2- "Major bacterial contribution to marine dissolved organic nitrogen", Makale için web sitesi :  (Link 2)

3- "Life's Far-Flung Raw Materials", Makale için Web sitesi : (Link 3)

4- "Isotopic evidence for extraterrestrial non-racemic amino acids in the Murchison meteorite", Makale için web sitesi :  (Link 4)

5- "Does life's handedness come from within?", Makale için web sitesi : (Link 5)

Le Chatêlier Prensibi ismi üzerinde prensip, yasa değil. Ayrıca alıntı yapılan yazıda sulu bir ortamda polimerleşme olamaz, imkansızdır denmiyor, "sulu bir ortamda polimerleşmenin nasıl yürüyebildiğini tahmin etmek güçtür", yani sulu ortamlarda dehidratif reaksiyonlar gerçekleşiyor, yoksa Mehmet arkadaşımızın ilettiği mantıklı sorularda olduğu gibi vücudumuzda gerçekleşen hayati önemdeki reaksiyonlar hiç bir zaman gerçekleşmezdi, bunun cevabını da iletinde verdiğini göremiyorum. Bu durumu da açıklarsanız sevinirim.

Genel olarak baktığımda aynı iddiaları devam ettirmişsin, yazı tura gelme olasılıklarıyla proteinlerin meydana gelmelerini bir tutamayacağımızı yukarıda belirtmiştim.

Şöyle de bir örnek vereyim: Belirlediğimiz bir Yazı-Tura sırası elde etmeye çalışalım ve 5 sn.de bir atış yapalım. Dizimiz YYYY olsun. Bir denemede sırayı tutturma olasılığımız 1:16'dir. Peki bu ne anlama gelmektedir? Ancak 16 atış yaptıktan (320 sn./5 dk.) sonra bu sırayı elde edebiliriz mi demektir, hayır! Açıktır ki bu sırayı herhangi bir (10, 5, 7, 13) denemede hatta ilkinde elde edebiliriz.

Şimdi de aynı anda yazı-tura atan 16 kişinin YYYY dizilimini elde etme olasılıklarını düşünelim. "Belirli dizimizi" elde etme süremizin kişi sayısı, dolayısıyla aynı zaman diliminde sonuçlanan kombinasyon sayısı fazlalaşacağından çok çok kısalacağı çok açıktır (20 sn.). Denemeleri yapacak kişi sayısı arttıkça süre çok çok çok kısalacaktır. İşte bunun gibi yeryüzündeki milyarlarca molekülün birbirleriyle etkileşime girerek milyarlarca kombinasyonu eş zamanlı olarak gerçekleştirebileceği bir durum var.

1 ton aminoasitte yaklaşık olarak 10²⁷ aa molekülü vardır. Olasılık hesabına katılmaması gereken bir çok durumu da kattığımızı kabul ettiğimizi varsaydığımızda bile, elde bulunan milyarxmilyarxmilyar sayıdaki aa moleküllerinin simultane denemeleriyle 50 aa'lık bir protein zincirinin çok çok çok kısa bir süre içerisinde (bir kaç yıl düzeyinde) oluşabileceğini öngörebiliriz (1, 2).

500 aa asitli bir proteinin açık bir şekilde ilk hücrede bulunabileceğini söylemişsin, buna deliliniz nedir? Böyle bir protein ancak günümüz canlı hücrelerinde, protein yapılarında olabilir. Lütfen 500 aa üzerinden hesaplamalar yapmayalım. Çok eski bir geçmişe sahip Ferrodoksinlerin ilk formlarının sadece 23 aa'dan olduğunu belirtmiştim.

Sürekli olarak günümüzden bakılarak gelişmeler düşünülüyor. Yaşam için gerekli maddeler, mekanizmalar A, B, C, D...ler arasından mesela B, E, G ile başlamış devam ederek günümüze gelmiştir. Ne yazık ki biz de günümüzden geçmişe bakarak ille de B ile başlamak, olmak zorundadır diyoruz. C, H, K baskın gelseydi olaylar farklı şekilde gelişecek, farklı durumlar için farklı mekanizmalar gerçekleşecekti. Gerçekleşemeyeceğini nasıl iddia edebiliyoruz? Koskoca evrende yaşamın oluşabileceği milyarlarca uygun gezegen var, o gezegenlerde belkide farklı şekillerde çıkmış, farklı canlıları ortaya çıkartmış olabilir.

Her protein canlı oluşturmaz demişsin, proteinler zaten canlı hücrelerde bulunan aa dizileri. Trilyonlarca sayıda oluşan basit polipeptid kombinasyonları arasından biri yada bir kaç tanesi kendini gösterdiği, daha iyi uyum sağladığı, daha kullanışlı olduğu için canlı hücre için özel olmuş ve herhangilikten, sıradanlıktan çıkmıştır.

Amaç olup olmaması ayrı bir konu bunu tartışıyor değiliz. Evrenin en zor sorularından biri üzerinde kafa patlatılıyor, canlılık nasıl meydana geldi?


Bunun da cevabı verilmişti dikkatli okuduysanız, tekrar etmeye gerek yok sanırım. Doğada 200 aa olsun, hesaba katılmaları gerekmez. Bunu apayrıntılı yukarıda anlattım, lütfen anlamaya çalışalım. Reaksiyona girme ihtimali çok düşük, belkide olmayan, kararlı yapılar oluşturamayan yapıları her fırsatta hesaplamaları şişirmek için katıyorsunuz.
                     

Su molekülleri örneğini senin aa'lar arasında ille de peptid bağı olması gerektiğini söylevlemenden dolayı aktardım. Çünkü ikisi de aynı örnekleme tipi. O ile H arasında tek bağ olması gerektiğini söylüyorsunuz; ama polipeptid zincirleri oluşturma aşamasında aa'lar arasında tek bağ (peptid bağı) olması gerektiğini neden gözardı ediyorsunuz? Polipeptid polimerasyonunda aa'lar arasında gerçekleşen farklı bağlanma şekillerini bir gösterir misiniz neler varmış? Amin (NH₂) grubu ile Karboksil (COOH) grubu arasında acaba hangi farklı bağ çeşitleri var peptidden başka bir açıklayınız lütfen, sonra düşünün hangi örnekleme talihsiz?

Anlatımında önceki iletinde bildirdiğin tezini çürütüyorsun fark edelim. H atomu iyonik bağı metallerle yapar oksijen ise ametaldir diyorsun da bu soruyu neden aa'ların oluşumları için de aynen düşünmüyoruz?

Protenoidlerden bahsetmişsin; ama ben onlardan değil ilk polipeptid zincirlerinden bahsettim. Protenoidler ilk canlı hücreye (mikrokürecik yapı) geçiş yapıları olarak Fox tarafından öne sürülmüş bir postulat. Konumuz ise protein molekülleri...

Polimerasyon için gerekli ortamın nasıllığı üzerine gerekli açıklamayı da önceki iletide yapmıştık.

Mehmet arkadaşımızın sorduğu soruyu yanıtlamadın mı, yoksa ben mi fark edemedim?

Akıllı tasarım dinsel bir görüştür, bilimin içinde değildir, önerdiği yeni bir şey yok. Behenin ihtimal hesapları da aynı yanıltmaca yollarla savlanan cümleler niteliğinde. Behe'nin kendi bölümünün internete duyuru koyarak "Akıllı Tasarım" fikirlerini bilim dışı bulduklarını, kesinlikle katılmadıklarını belirten bir ilan yayımlamışlardır (http://www.lehigh.edu/~inbios/news/evolution.htm). Kaldı ki HY grubu da Akıllı Tasarım'ı kabul etmemektedir (http://www.harunyahya.org/guncel/akilli_tasarim_saptirmacasi.htm). Neyse, ID (Akıllı Tasarım) konusu da farklı bir başlık konusu.
                   
1- "Synthesis of long prebiotic oligomers on mineral surfaces", Ferris JP, Hill AR Jr, Liu R, and Orgel LE, Nature, 381: 59-61, 1996

2- "Synthesis of RNA oligomers on heterogeneous templates",Ertem G, and Ferris JP, Nature, 379: 238-40, 1996
               

merhaba arkadaşlar;
Bakın Prof.Richard Dawkins ne diyor;
''Hemoglobin molekülü,birbirine sarılmış dört aminoasit zincirinden oluşur.Şimdilik bu dört zincirden yanlızca birini ele alalım.Bu tek zincirde 146 aa vardır.Canlılarda,genellikle 20 farklı çeşit aminoasit vardır.146 bakkalı bir zincirde 20 farklı çeşidi düzenlemenin olası yollarının sayısı inanılmaz yuksektir.Asimov buna ''hemoglobin sayısı'' diyor.Hemoglobin sayısını kolayca hesaplayabiliriz fakat gözümüzde canlandıramayız.
Zincirin ilk baklası elimizdeki 20 aa'den herhangi biri olabilir.İkinci bakla da öyle.İki baklanın düzenlenebileceği olası yolların sayısı 20x20,yani 400,olası 3 baklanın düzenlenme sayısı 20x20x20.
146 baklalı zincirin olası düzenlemelerin sayısıysa 20'yi 146 kez kendisi ile çarparak bulunur.Bu sizi afallatacak kadar buyuk bir sayı.1 milyon sayısında 1'den sonra 6 sıfır vardır.Aradığmız hemoglobin sayısında ise 1 den sonra yaklaşık 190 sıfır vardır!Bu,şans eseri hemoglobin molekülünü elde etmeme olasılığını gösteriyor.ve hemoglobin molekülü ,bir canlının bedenindeki karmaşıklığın yanlızca küçük bir parçası.
Basit bir eleme işlemi ,kendi başına ,bir canlıdaki düzeni yaratabilmekten cok uzak!!''


Bundan sonra birikimli seçilim ile ''tek basamaklı seçilim'' arasındaki farkı anlatıyor,konumuzun dışında olduğu için yazmadım...

Hayırlı akşamlar!!

Sevgili İhsan, bizim bahsettiğimiz protein yapıları, anlamsız aa zincirleri değil, farklı bağlanma şekilleriyle bir araya geliyor olsalar, kararlı yapılar oluşturamadıktan sonra bir anlamı yok. Farklı bölgelerinden farklı bağlar yaptıklarını söylüyorsun. Farklı bölgelerinden bağ yaptıklarına dair kaynak gösterebilir misin, onun üzerinden tartışmaya devam edelim. Yada şu an doğada bulunan peptid bağı yapmadan bir araya gelmiş aa zincirlerine örnek verirsen konuyu daha iyi anlamış olurum.

Dediğin gibi olsa bile bunu ısrarla söylüyorum, iki aa'nın peptid bağı yapabilme eğilimi ile, söylediğin şekilde farklı noktalarından bağ yapma eğilimi aynı mı? % 50 olduğuna dair kanıtın nedir?

Önceki iletimde verdiğim örnekteki gibi, örneğin, H atomunun ortamında bulunan F, Cl, He atomlarıyla bağ yapma eğilimi farklıdır. Buna bağlı olarak F'nin, Cl'nin ve He'nin seçilme olasılığı 1:3'tür diyemeyiz. He'nin bağ yapma ihtimali 0, F ve Cl atomlarının ise 1:2 de değildir. Bu tip ilişkiler her nedense hep göz ardı ediliyor.

Fox deneyini zaten kabul etmiyorsunuz, bugün laboratuvarlarda hiç bir zaman bağ yapmayan soy gazlara da bileşikler yaptırılıyor; ama doğada yoklar.

Verdiğim örnek neden konuyla alakalı değil anlayamadım? Bir proteinin ne kadar zaman geçerse geçsin oluşamayacağını savunuyorsunuz, ben de oluşabilirliğini örnekledim. Kaç kez denenmiş olursa olsun "oluşamaz" dedik diyorsun, işte aa molekülleri sayısını artırarak deneme sayısını artırdık.

Son olarak da ilk hücrede olması gereken Proteinlerin neden fazla sayıda aa olması gerektiğini, karmaşık yapısı olmayan hücrenin buna neden ihtiyacı olduğunu (proteinin aa sayısının fazla olması karmaşık işlevler yaptığını gösterir) açıklarsan sevinirim.

10 ⁵⁰ de 1 ihtimaller sıfır kabul edilir; ama tek tek, ardıl sıra yapılan (sequential) denemelerle. Örneklediğim gibi proteinleri oluşturacak 10 ²⁷ tane aa molekülü çok kısa süre içerisinde çok sayıda kombinasyonla bir araya gelerek bu ihtimali gerçekleştirebiliyorlar. Aynı Matematik, kişi sayısı arttığında istenilen belirli yazı-tura dizisinin oluşabilme ihtimalini makul görmüyor mu?
                   
Akıllı Tasarımın kanıtları yok, sadece evrim teorisinin eksik gördüğü noktaları kullanarak savunusunu yapıyor, Big Bang ise kanıtlarıyla ortada, yani ikisini bir tutamayız. Ayrıca Büyük Patlamanın yaratılışa kesin bir delil sağladığını da düşünmüyorum. Konumuz değil; ama ben kendi fikrimi söyleyeyim, yaratılmış olduğumuzun ortaya konması inançlı bir insan için bilimsel verilerle ispatlanması gereken bir durum değildir.

Sevgiyle kalın...
                   

İhsan, HY'den örnek vermemeye çalışmışsın; ama HY grubunun kitaplarını kaynak olarak aldığı ID (Intelligent Design- Akıllı Tasarım) sitelerinden yapmışsın alıntıyı. HY de zaten aynı şeyleri söylüyor, ben de senden bunu (aa'ların farklı kısımlarından bağlar yaptığını) kaynak gösterebileceğin bir makale istiyorum (Pubmed'den olabilir mesela, yapılmış tüm çalışmaların, makalelerin arşivlendiği site, oradan bakabilirsin). Alıntıda kaynak ise bilimsel bir makale değil, evrimi kabul etmeyen, yani objektif yaklaşmayan birinin yazmış olduğu yorum niteliğinde bir makale (İsmine dikkat edelim, Mere Creation/Sadece Yaratılış).

Protenoidler doğada bulunuyorlar mı? Bulunuyorlarsa Fox neden çalışmalarında bunları elde etmeye çalışsın ki zaten varlar. Ayrıca belirtmiştim ki, protenoidler, protein benzeri yapılar nasıl oluşmuş olabilir üzerine yapılmış bir çalışma değil, ilk hücrenin oluşabilirliği üzerine yapılmış ve elde edilmiş mikroküre yapılar (Bu mikrokürelerin daha sonra hücreye dönüşebileceği öngörülmüş). Yine de Fox'un yapmış olduğu makaleyi bulmaya çalışıp protenoidlerin aa'ları arasındaki bağların ne olduklarını bulmaya çalışayım.

Uzun hesaplamalar yapmışsın, zamanını almıştır, sağolasın. Ama para atılması ve aa zincirlerinin oluşumuyla ilgili verdiğim örnekte paraların sırayla değil, aynı anda atıldıklarını (çünkü yüzlerce kişi aynı anda atıyor, deneme yapıyor), dolayısıyla milyonlarca aa zincirleri kombinasyonlarınının aynı-yakın zaman dilimlerinde oluştuklarını söylemiştim.
                     
           

Mesela alıntıladığın yazıda Meyer demiş ki: "The probability of a peptide bond occurring independently of all other aspects of the protein strand is ½ "

Protein zincirlerinin diğer görünümleri düşünüldüğünde peptid bağının oluşma olasılığı 1/2'dir diyor. Yani proteinler meydana gelirken aminoasitler arasında farklı bağların da olduğunu söylüyor. Hiç bir kaynak da proteinlerde peptid bağları haricinde bağ oluşumunun olduğunu duymadım, rastlamadım. Organik kimya 2 dersimiz var bu dönem alıyoruz, konumuz aminoasitlerin yapıları, haftalardır ayrıntılı yapılarını inceliyoruz. Farklı bir bağlanmadan, bağ çeşitinden, böyle bir şeyden bahsedilmedi.