AŞK ÖZGÜRLÜĞÜ SEVER

AŞK ÖZGÜRLÜĞÜ SEVER

Sevgili İnsanlar;
Yıllarca benim peşimden koştunuz, beni anlamaya, beni tanımlamaya
çalıştınız, bir çok kez beni bulduğunuzu zannettiniz, bana sahip
olmaya
çalıştınız, birbirinize ve kendinize zarar verdiniz, acı çektiniz.
Ama beni hiç fark etmediniz. Evet, beni hiç fark etmediniz diyorum
size.
İki kedinin öyküsünü bilir misiniz? Küçük kedi durmadan kuyruğunu
kovalıyormuş. Yakalayamadıkça da sinirlenmiş, daha da hırsla
atılmış. Bunugören büyük kedi, küçük kediye sormuş:
"Neden kuyruğunu yakalamak istiyorsun?"
küçük kedi yanıt vermiş:
"Bana mutluluğukuyruğumu yakalarsam bulacağımı söylediler de ondan...
"Büyük kedi gülmüş ve demiş ki:
"Yıllar önce ben de senin gibiydim, kovaladım, kovaladım ama
yakalayamadım.
Bir gün kovalamaktan
vazgeçtim ve yürümeye başladım. O benim peşimden geldi."
Benim sırrım buradadır işte. Siz beni kovaladıkça ben kaçıyorum. Çünkü
sizden korkuyorum. Siz bana sahip olmak istiyorsunuz. Ama ben
özgürlükte varımdır, yoksa varolamam. Bir kelebeğe benzerim. Sizi
hazır hissedince gelip konarım. Çoğunuz ilk başlarda benim tadımı
çıkartır.

İnanılmaz duygular yaşar. Ben de yaşarım, sizin mutluluğunuz arttıkça
ben de büyürüm. Taa ki yaradılışınız da var olan sahiplenme dürtüsü
devreye girene dek. O dürtü ki kelebekleri çivileyip duvarlarına asıyor. Sahip
olmaktan haz duyuyor.Bu duyguyu hissedince ben hemen uçarım.

Gördüğünüz gibi ben çok ürkeğimdir. Sahiplenme duygunuzun ve bunun sonucunda
oluşan korkularınızın, kıskançlıklarınızın, öfkenizin, kavgalarınızın
olduğu yerde ben yokum. Yoo! Üzülmeyin, onlar bana zarar vermezler, çünkü
benölümsüzüm;
sadece öyle ortamlarda varolamam ve kaçarım. Ve onlar gittiğinde
tekrar gelirim.

Beni en çok "artık içimdeki aşk tamamen öldü" ya da "bir daha aşkı
asla yaşayamayacağım" gibisinden düşünenler üzüyor. Ben asla ölmem, sadece
siz benim size gelmemi engellersiniz. Korku, endişe, umutsuzluk,
sahiplenme duygusu, kıskançlık bunlar da sizin duygularınızdır. Hatta biliyor
musunuz bunlar başlangıçta iyi duygulardı. Fakat çeşitli nedenlerle
engellenince size asileştiler ve sizle mücadeleye başladılar. Ve yine biliyor
musunuz ki siz beni yaşarken, inanılmaz mutluyken birazdan bunlar da gelir? Çünkü
onlar da mutlu olmayı istiyorlardır. Onlar da sizin yaşadığınız gibi
özgürce mutluluğu yaşamak istiyorlardır. Ama siz ne yaparsınız?
Suçluluk hissedip, onlarla mücadele edersiniz?Aklınızda "Ben şu anda çok
mutluyum, neden bunlarla karşılaşıyorum" düşüncesi vardır.
Bastırırsınız, onlar direnir ve sonuçta gerilim gelir. Ben giderim. Lütfen, böyle bir
durumda onlarıserbest bırakın. Nasıl mı? Onları dinleyin, ama
direnmeyin.Sadece ne dediklerini dinleyin ve izleyin. Onlar ilk başta
ne
idiler ve neden bu hale geldiler? Unutmayın onlar bir zamanlar sizin
saf duygularınızdı. Bir şekilde engellendiler ve şu an çok mutsuzlar.
Belki de ailenizden veyaçevrenizden gelen tepkiyle engellediniz onları, ama artık
serbest bırakma zamanı. Onları dinleyin, nedenleri öğrenin ve serbest
bırakın.

Böylece bana daha geniş bir iniş alanı bırakırsınız.

Bir şey daha beni üzüyor. Beni anlamaya, tanımlandırmaya,ifade etmeye
çalışıyorsunuz. Birbirinize "Aşk nedir?" diye soruyorsunuz. Ve

"güven,sadakat, paylaşmak, sevgi, kıskançlık, verici olmak" gibi
cevaplar veriyorsunuz. Bunlar benim çok yakın arkadaşlarım ama hiçbir zaman ben
değiller. Ben sadece "ben"im!
Ya da sizin sorunuza yanıtla; "Aşk sadece aşktır." Ben evrendeki her
var olan gibi kendime özgüyüm ve tekim. Ve her zaman her şeyleyim. Her
zaman sizinleyim fakat beni beyninizle algılayamazsınız, beni
nitelendiremezsiniz, beni ifade edemezsiniz. Dilinizdeki en harika
sözcük birliği olan "Seni Seviyorum" bile
beni tam ifade edemez. Ben bakışlardayım, ben sarılışlardayım, ben
sözlerdeyim, ben hislerdeyim, ben her yerdeyim. Bütünlüğü
hissediyorsanız, ben sizinleyimdir. Ama unutmayın beni beyniniz anlayamaz, o dünya da
varolabilmeniz için eğitilmiştir. Ama beni eğitemezsiniz, bana sahip
olamazsınız, beni korumaya çalışamazsınız, beni borsaya
yatıramazsınız, beni satamazsınız. Benim varolduğum boyutu dünyasal beyniniz
anlayamaz. Anlamaya çalıştıkça da karışırsınız, farklı ama hiçbir zaman ben
olmayan tanımlara ulaşırsınız. Lütfen artık düşünmeyi bırakın da hissedin beni
biraz. Sizinle beraber olmak o kadar harika ki...

Bir de beni hep suçluyorsunuz; "aşk acısı" diyorsunuz buna... Ben size
asla acı çektirmem. Siz sahip olma tutkularınızla kendinize acı
çektirirsiniz. Süreç şöyledir: Beraberizdir, bir varlıkta somutlaşmışımdır,
mutlusunuzdur, her şeyden büyük zevk alıyorsunuzdur. Ve birden korkmaya başlarsınız:
ya bu mutluluğunuz gelecekte de devam etmezse;kendinizi garantiye almak
istersiniz; bunun için bana sahip olmakistersiniz; üzülerek sizi terk
ederim; kırgınlık ve öfke yaşarsınız; beni tekrar yakalamak için
planlar, stratejiler oluşturursunuz; güzel sözler, hoş armağanlar, harika davranışlar kullanırsınız ama maalesef bu
davranışlarınız sadece sempati toplar, beni değil. Belki bu
davranışlarınızla somutlaştığım varlığı tekrar kazanırsınız ama bir
şey eksik değil midir? Ben. Onu tekrar kazanana kadar yaşadığınız yürek
çarpıntısına ne oldu? İstediniz ve elde ettiniz, değil mi? Yanlış
anlamayın, sizi suçlamıyorum, siz içinizden geleni yaptınız ve başarmanın
mutluluğunu tadıyorsunuz? Ben sadece şunu anlatmak istiyorum:
Kendinizi ve onu serbest bırakın. Özgürleştirin birbirinizi. Ben sadece özgür
ortamlarda var olabilirim. Ve beni tekrar yaşayabilmenin yolu özgür olmak ve
özgür bırakabilmektir.
Yoo!, kaybetmekten asla korkmayın. Benim tadımı bilen asla kaybetmez.
Ve aslında bir gün şunu fark edersiniz, benim A veya B varlığında
somutlaşmam önemli değildir, önemli olan tek şey:

>SİZİN BENİ HİSSEDEBİLME GÜCÜNÜZDÜR!!