Her ne kadar yaratilis fikri bilimsel bir fikir degil, saygi duyulmasi gereken bir inanctan ibaret. Fakat yine de tersini dusunen ve bilim dunyasinda az gorulenler icin yine Nature dergisinden bir makaleyi kismen de olsa cevirip burya koyuyorum. Korkarim ki, bu konulari bilen H.Yahya`dan baskalari da var, her ne kadar siz gormek istemeseniz de...

Leading scientists still reject God

Nature, Vol. 394, No. 6691, p. 313 (1998) © Macmillan Publishers Ltd.

Sir — The question of religious belief among US scientists has been debated since early in the century. Our latest survey finds that, among the top natural scientists, disbelief is greater than ever — almost total.

Research on this topic began with the eminent US psychologist James H. Leuba and his landmark survey of 1914. He found that 58% of 1,000 randomly selected US scientists expressed disbelief or doubt in the existence of God, and that this figure rose to near 70% among the 400 "greater" scientists within his sample [1]. Leuba repeated his survey in somewhat different form 20 years later, and found that these percentages had increased to 67 and 85, respectively [2].

In 1996, we repeated Leuba's 1914 survey and reported our results in Nature [3]. We found little change from 1914 for American scientists generally, with 60.7% expressing disbelief or doubt. This year, we closely imitated the second phase of Leuba's 1914 survey to gauge belief among "greater" scientists, and find the rate of belief lower than ever — a mere 7% of respondents.

Leuba attributed the higher level of disbelief and doubt among "greater" scientists to their "superior knowledge, understanding, and experience" [3]. Similarly, Oxford University scientist Peter Atkins commented on our 1996 survey, "You clearly can be a scientist and have religious beliefs. But I don't think you can be a real scientist in the deepest sense of the word because they are such alien categories of knowledge." [4] Such comments led us to repeat the second phase of Leuba's study for an up-to-date comparison of the religious beliefs of "greater" and "lesser" scientists.

Our chosen group of "greater" scientists were members of the National Academy of Sciences (NAS). Our survey found near universal rejection of the transcendent by NAS natural scientists. Disbelief in God and immortality among NAS biological scientists was 65.2% and 69.0%, respectively, and among NAS physical scientists it was 79.0% and 76.3%. Most of the rest were agnostics on both issues, with few believers. We found the highest percentage of belief among NAS mathematicians (14.3% in God, 15.0% in immortality). Biological scientists had the lowest rate of belief (5.5% in God, 7.1% in immortality), with physicists and astronomers slightly higher (7.5% in God, 7.5% in immortality). Overall comparison figures for the 1914, 1933 and 1998 surveys appear in Table 1.
Table 1 Comparison of survey answers among "greater" scientists
Belief in personal God      1914    1933    1998
Personal belief             27.7           15     7.0
Personal disbelief            52.7          68       72.2
Doubt or agnosticism        20.9     17      20.8
Belief in human immortality    1914    1933    1998
Personal belief                  35.2       18       7.9
Personal disbelief                 25.4       53     76.7
Doubt or agnosticism             43.7        29         23.3
Figures are percentages.

Repeating Leuba's methods presented challenges. For his general surveys, he randomly polled scientists listed in the standard reference work, American Men of Science (AMS). We used the current edition. In Leuba's day, AMS editors designated the "great scientists" among their entries, and Leuba used these to identify his "greater" scientists [1,2]. The AMS no longer makes these designations, so we chose as our "greater" scientists members of the NAS, a status that once assured designation as "great scientists" in the early AMS. Our method surely generated a more elite sample than Leuba's method, which (if the quoted comments by Leuba and Atkins are correct) may explain the extremely low level of belief among our respondents.

For the 1914 survey, Leuba mailed his brief questionnaire to a random sample of 400 AMS "great scientists". It asked about the respondent's belief in "a God in intellectual and affective communication with humankind" and in "personal immortality". Respondents had the options of affirming belief, disbelief or agnosticism on each question [1]. Our survey contained precisely the same questions and also asked for anonymous responses.

Leuba sent the 1914 survey to 400 "biological and physical scientists", with the latter group including mathematicians as well as physicists and astronomers [1]. Because of the relatively small size of NAS membership, we sent our survey to all 517 NAS members in those core disciplines. Leuba obtained a return rate of about 70% in 1914 and more than 75% in 1933 whereas our returns stood at about 60% for the 1996 survey and slightly over 50% from NAS members [1,2].

As we compiled our findings, the NAS issued a booklet encouraging the teaching of evolution in public schools, an ongoing source of friction between the scientific community and some conservative Christians in the United States. The booklet assures readers, "Whether God exists or not is a question about which science is neutral"[5]. NAS president Bruce Alberts said: "There are many very outstanding members of this academy who are very religious people, people who believe in evolution, many of them biologists." Our survey suggests otherwise.

Edward J. Larson
Department of History, University of Georgia,
Athens, Georgia 30602-6012, USA
e-mail:edlarson@uga.edu

Larry Witham
3816 Lansdale Court, Burtonsville,
Maryland 20866, USA

References

   1. Leuba, J. H. The Belief in God and Immortality: A Psychological, Anthropological and Statistical Study (Sherman, French & Co., Boston, 1916).
   2. Leuba, J. H. Harper's Magazine 169, 291-300 (1934).
   3. Larson, E. J. & Witham, L. Nature 386, 435-436 (1997).
   4. Highfield, R. The Daily Telegraph 3 April, p. 4 (1997).
   5. National Academy of Sciences Teaching About Evolution and the Nature of Science (Natl Acad. Press, Washington DC, 1998).


Tabloyu ceviriyorum; onde gelen bilim adamlari arasinda asagidaki sorularin yanitini ariyorlar;

sahsen tanriya inananlar      1914    1933    1998
kisisel inanc                          27.7      15        7.0
kisisel inancsizlik             52.7     68       72.2
suphe veya agnistisizm        20.9      17        20.8

insanin olumsuzlugune dair inanc    1914    1933    1998
kisisel inanc                                      35.2       18       7.9
kisisel inancsizlik                               25.4       53     76.7
suphe veya agnostisizm                       43.7       29     23.3

hatirlamalisiniz ki, bilim her gecen yil ilerliyor ve bilim adamlari arasinda tanriya inanc ve de insanin olumsuzlugune (aslinda dogru cevirisi bence oldukten sonra varolmaya) inanc da azalirken, acikca goruldugu gibi inacsizlik artiyor.

Bu, elbette kimsenin sahsi inaclarina iliskin bir yargi degil ve bana kimseyi inanmamaya cagirmak icin (zaten boyle bir niyetim de yok) gerekce gibi gorunmuyor. Fakat bilimsel oldugunu iddia ediyorsaniz, iste o zaman bu istatistik cuvallamaniz icin yeterli sebeptir. zira, bilim insanlari, yillardir yapilan herseye karsin tanriya inanmiyor. Eger simdi de biri cikip bana uluslararasi atif indeksine girmis ve yaratilisi savunan bir tane makale gosteremezse, sanirim bilimsellik iddiasindan vazgecmek zorunda kalanlar olacak. Zira, ne bilimsal camiada (bkz tablo) ne yayinlarda yer bulamamis bir gorus (hele ki en azindan 10larca yildir ortada duruyorsa) bilimsel olamaz!

OLAMAZ!

kanitiniz varsa, ilgili baslikta konusuruz.

Amacım şu: "Yaratılış dinsel bır teoridir, hatta gerçektir. Bilim adamları da bunu böyle okuyor" yargısını yanlışlamak. Zira, görüldüğü gibi böyle bir şey de yok!

E ben dedim, eğer tartışmayı bilimsel bir tartışma olmaktan çıkarırsanız, siz bilirsiniz diye. Bu, bilimsel bir tartışma felan değil. Onu soruyorsanız açıkca söyleyebilirim.

Propaganda dediğiniz şey nedir? Eğer düşüncemi açıklamak ve aksini düşünen -ve beni gerçeği kasıtlı olarak görmemekle suçlayanlardan- kanıt istemekse, bunun adına propaganda değil, tartışma denir.

Evet, herkesi (ama herkesi) bilimsel bir tartışmaya davet ediyorum. Ben haddimi bilmeye hazırım, bilmediğimi de düşünmüyorum. Bilimsel dergilerin haddini bilip bilmemesi beni ilgilendirmez, o onların sorunudur. Ben, sadece yaptıkları araştırmayı alır okur, gereken yerde de aktarırım.

Bu arada, kimsenin tarafsız olma iddiası var mı? Bence yok.  Ortada bilimsel bir gerçek var. Bilim dünyası -hala varlık sürdüren tek tük adamlar dışında- evrim konusunda hemfikir ve bu tarafta...

Yok, inancınız gerçekten kişisel ise, ve inancınızın bilimden bağımsız olduğunu, yani bilimsel değil, dinsel bir yargı olduğunu düşünüyorsanız, bilim adamlarının inanıp inanmamasından size ne?

varoluşta tanrı kavramı felsefi bir kavramdır yoruma açıktır insan tanrı varda diyebilir yokta diyebilir çünkü kesin anlamda ıspatlı değildir çünkü insanlar görmedikleri bir şeye inanmazlar ya görecekler yada mantıklarına yatacak yani bilim bunu kesin ıspatlayacak günümüzdeki bilim maalesef bu konuya açıklık getirecek kadar gelişmemiş eğer sayın erdal bey tanrı yoktur diyorsa bu ancak bir yorumudur ve yorumdan ötebirşeydeğildir ve sayın sipikte tanrı var diyorsa oda yorumdur şu anki bilim bunları bulmuşdeğildir şu anki bilim ancak varoluşun nasıl gerçekleştiğini açıklamaya çalışıyor yani daha oseviyeye gelmemiş sizin bahsettiğiniz tanrının varlığı yada yokluğu şuanda meçhul ama bilim yavaş yavaş varoluşu çözüyor ve muhakkak sonuca varacak.

Bir saflık ederek yanlış anlaşıldığımı düşünüyor, ve şimdiye kadar yazdıklarımı yenilemek istiyorum. Bakınız, daha makalenin üstünde (sayfanın en tepesinde ne yazıyor; "Her ne kadar yaratilis fikri bilimsel bir fikir degil, saygi duyulmasi gereken bir inanctan ibaret." Ama bu kadar!

Eğer bunların bilimsel bir şey olduğunu iddia ediyorsanız, ve bunu yüzlerce yıldır iddia ediyorsanız, en azından konuya vakıf olan bilim adamlarını ikna etmek zorundasınız. Değil misiniz? Yani, benim bir teorim var, bunun bilimsel olduğunu iddia ediyorum. İlk anda kimseyi ikna edememiş de olabilirim. Fakat 100 yıl sonra "TÜm bilim dünyası aksini düşünüyor neredeyse, ama benim teorim doğru" deme şansım var mı?

İlk anda elbette var, ama 100 yıl sonra ayıp oluyor biraz...

Eğer bilim kişisel bir inançsa, ve bilimsellik iddianız yoksa, kimin inanıp kimin inanmadığı sizi neden ilgilendirsin ki? Benim için bu konu bilim dışı bir konu ve kimin ne dediği (bilim dışı olmak kaydıyla, bilimsel olanlar ilgilendirir elbette) ilgilendirmiyor. Evet, siz bireysel olarak tanrıya inandığını açıklayan 100 isim sayabilirsiniz, bunlar büyük bilim adamları da olabilir. Hatta sizin görüşünüz her ne olursa olsun, bu yaratılış fikrinin bilimsel sorgulamasına hizmet etmez.

Bu makale, evrim veya yaratılış fikirlerinden birinin veya diğerinin doğruluğuna değil, bilimselliğine atfen buraya konmuştur!

Kimileri, hala aksini iddia edenler olsa da bilim dünyasının büyük kısmının evrimi kabul ettiğini söylediğimde, tam aksini, yani bilim dünyasının büyük kısmının (üstü kapalı olarak) yatarılış fikrine inandığını söylemişti. İşte bu makale, bunun cevabıdır.

Neye inanacağınız kişisel bir sorundur. Ben kimseden inandığı bir şeyin hesabını vermesini, hatta açıklamasını yapmasını istemedim; böyle bir şeye hakkım da yok. Ama eğer bilimsellik iddianız varsa, bunları yapmak zorundasınız!

Aynı şeyler tekrar etmeye başladı, biz maille anlaşmaya çalışalım istersen. Yok dersen, buraya da yazarım, ama daha önce yazılanlardan farklı bir şey değil aklımda belirenler; o yüzden de anlamlı görünmüyor tekrar yazmak.

Kendisinin de daha sonra bunu "hayatımın en büyük yanlışı" diye anlattığı biliniyor...

                                Einstein-Bohr Tartışmasının bilimin hızını kestiğini söyliyemeyiz. İki büyük beyin'in mantıksal denemelerini sunduğu bazen sabaha kadar uyumayıp üzerinde düşündüğü değerli tartışmalardır. Einstein sadece "Tanrı zar atmaz" diye değil belirsizliği kabul edemediği için kabul etmez. Ne var ki bu tartışma bugüne sarkacak tartışmaları sonlandırmıştır. Mantıksal deneylerin çarpıştığı bu tartışmada idealize edilmiş ölçme teknikleri, sınanmış ve her durumda belirsizliğin hakim olduğu kanıtlanmış oluyoırdu. Düşününce özlüyor insan bu tür tartışmaları en azından sığ değiller...

Merhaba.

Güzel bir tartışma konusu, fakat basit bir çarpıtma ile ilerlemesi üzücü.

Bilimsel bir konu, ortaya çıktığında, genellikle kendinden önceki bilgi yığını ile örtüşmez, ve çelişir. Ve yine çoğunlukla, eskilerden tepki görür. Bunun birçok örnepği bulunabilir (Thales, Galilei, Darwin, Einstein, vd.). Fakat bilimsel olarak doğru olan bir kuram, kendisini olgusal kanıtlarla reddedilemez hale getirir ve kendisine karşı çıkan sesleri alteder. Bununla birlikte yanlış olan kuram ise, yanlışlanır ve yokolur (eter kuramı, vd.). Bu süredeki çekişmeler, genellikle kuramın sorgulanmasına kadar geçer.

Fakat kuram bir süre sonra kendisini dayatır ve kabul görür.

Bana bilim tarihide hiçbir kuram gösteremezsiniz ki, doğru olduğu halde 100 yıl boyunca kabul görmemiş olsun!

Hiçbir fikir yoktur ki, olgusal kanıtları olduğu halde onlarca yıl neredeyse hiçbir büyük bilim adamının ilgisini çekmesin ve inancını kazanamasın. Bu, ancak onun yanlış olduğuna işaret olarak algılanabilir.

Kimse timsah gözyaşları dökmesin; dünyanın hiçbir yerinde hiçbir mahkeme bilimsel bir kuramın doğruluğuna ya da yanlışlığına dair karar verebilecek durumda değil. Mahkeme, ancak devlet okullarında neyin öğretileceğine dair karar veriyor. Verdiği kararı da şarlatanlara değil (kimse üzerine alınmasın, H.Yahya gibi adamları kastediyorum) bilim insanlarına soruyor.

-------------------------------------------

Materyalizm meselesine gelince; bilim yapmanın üç şartı vardır. Bunlar, A-Priori'dir denebilir, fakat şahsi kanaatimce değildir. Bu üç şart şunlardır:
1- Çalıştığınız şey sınanabilir ve tutarlı olmalı. Yani, yerçekimini ortaya atıyorsanız, taşı havaya atabilmelisiniz (veya başka bir şekilde gösterebilmelisiniz).
2- Ortaya attığınız yargılar, sınanabilir, geliştirilebilir ve yanlışlanabilir olmalıdır. Bunun güvencesi de teorinizin öngörüleridir. (ÖR: Newton teorisi için "Teleskoplarınızı şu gün şu saatte şuraya çevirirseniz, yeni bir gezegen göreceksiniz." yargısı. Bu yargı görürseniz doğru, görmezseniz yanlıştır.)
3- Teoriniz, doğaya ilişkin bir "şey" in (bir nesnenin, nesneler topluluğunun ve/ya sisteminin) kendi içinde tutarlı ve çelişmez (hayır aynı şey değil tam olarak, arada bir detay var) bir açıklamasını vermeli.

İşte bu üç şart (sınamak isterseniz bütün fizik teorilerine bakabilirsiniz, temellendirmesini isterseniz de Popper'in kitabını okuyabilirsiniz, kaç yüz sayfayı tembellik ettiğiniz için buraya yazmayacağım), doğal olarak materyalizmi getirir.

Açık sanırım, ama tartışmak isteyen varsa, tartışalım. Evet bilim eksik anoloji yapar ve bu muhtemelen o kadar da doğru değil. Ama bilim budur!

--------------------------------

Bir de bilim adamları, bazen teorilerini çeşitli sebeplerle yayınlamayı erteleyebilirler. Bu ancak kendilerini ilgilendirir, başka kimseyi değil. Fakat iyi kanıtlarla desteklenmiş ve iyi oluşturulmuş bir teoriyi yayınlamak için kimsenin beklediğini görmedim şu bilim tarihi boyunca. Tamamı daha da geliştirmek için çalışmış durmuş...