BAK YALNIZ KALDIM

Bendim o biliyor musun
Cebinde eskimis yagmurlarla
Sigircik cigliklarina seni anlatan
Özledikce seni, kanayan yaralarini
Bir türkünün hasretiyle susturan
Bak yalniz kaldim biliyor musun
Heybesinde sarhos  aksamlarla
Gözü yasli mendillerin gurbetinde
Bir yok olus yasadigimiz bir tanem
Hiclige adanmis varliklar biriktiriyoruz
Rüzgarlarca esiyoruz,sellerce agliyoruz
Kiyimiza vuran bu deniz
Masamizdaki yalnizlik cicekleri
Bulutlara haykirdigimiz misralar
Ve bir tufanla elimizden yitiklige ugurladigimiz zaman
Kim anlayacak bizi kim soracak bir tanem
Topraga düsen bir damla hasret mi
Yolcusu gecikmis yollar mi
Kurumus dallari cicege hasret baharlar mi
Kim ne olur söyle
Bak yalniz kaldim biliyor musun
Cam kokan eylül’ler gecti gözlerimden
Tel örgülerin carmihinda sevdalar
Damari catlayan bir isyanda yoksulluklar
Bir hüzzamdi yasadigimiz, makami aldanislardan
Kirmizi bir gül’ün günahinami bu gelisler
Diken yorgunu bos ellerimizle bu dönüsler
Kimler nerelere nasil ne zaman gittiler
Kursun rengi bir savrulusa mahkum bu hüzünler
Bak yalniz kaldim biliyor musun
Avuclarimda ki mavi’den kuslar ucmuyor artik
Sözcükler alip basini gidiyor yazdigim mektuplardan
Yanitlar da „görülmüstür“damgali pasli bir civi
Basim dumani tüten efkarlarla alisti yasamaya
Ve bir az önce vedalastim bakisinla
Karisti gitti kalkan son tirenin ak dumanlarina
Bak yine yalniz kaldim biliyor musun.


                          Latif Köybas