Merhaba pavel tolmacı, ben size bir hipotezimi söyleyebilirim sanırım :)

- ama öncelikle bu foruma yazacaklardan şu an için bilimle yalnızca ilgili olmaktan öteye gitmemiş olup da "benim teorilerim var!!!" diyip, forumu bu tarz düşünceleriyle doldurmamalarını rica ediyorum.-

Benim hipotezim şu şekilde;
Günümüzde birçok kişi kilo vermeye çalışıyor bunun için diyet yapıyor ve jimnastik, spor vs. gibi beden aktivitesi sağlayıcı bir eylemden yararlanıyor. Ben, kendimden gözlemlediğim kadarıyla (ki bu benim hipotez öncesi gözlemlerim oluyor) kilo vermek isteyen bir insanın, bedensel aktivite yapması değil beyinsel aktivite yapması gerektiğini düşünüyorum.
Ama bu beyinsel aktivitenin gerçek anlamda yoğun bir aktivite olması gerek; yani lise öğrencilerinin ÖSS'ye çalışmasından bahsetmiyorum burada; örnek verirsem yeni makaleler ortaya çıkartmak, bilimin içine girebilmek ve onu gerçekten anlayabilmek için düşünsel analizler yapıp, ayrıntılı bilgiler için üniv.kitaplarını çalışmak gibi yoğun aktivitelerden bahsediyorum. Kısacası gerçek anlamda sorgulayıcı ve düşünsel bir beyinsel aktiviteyle, bir kişinin bedensel aktivite yaparkenki verdiği kilodan daha fazla kilo vereceğini; en azından karbonhidrat ve yağ içerikli besinler alsa da formda kalabileceğini düşünüyorum.



Bunun için en kısa zamanda kontrollü deneyler yapmayı da düşünüyorum. Fikir baştan okuduğunuzda ilginç ama olanaksız gelebilir; ancak "gerçek anlamda" bir beyinsel aktivitenin kesinlikle bedensel aktiviteden daha fazla vücudu etkileyeceğini düşünmekteyim.



Ceren Burçak

Paylaşım için teşekkürler Pavel Tolmacı :)
Sudoku maddesi hipotezim için gerçekten güzel haber :) Ben de birkaç araştırma yapacağım; değişik bilgiler bulursam foruma aktaracağım :)

Ceren Burçak

Kanada’da Quebec Üniversitesi’nde yapılan bir araştırma, çalışırken zihinlerini kullanan insanların, bilgi tabanlı işler yapanlardan daha çok enerjiye ihtiyaç duyduklarını ortaya çıkardı.

Problem çözme, bilgisayar karşısında iş yapma gibi düşünerek yapılan işlerde beynin en üst düzeyde performans göstermesi, kişilerin çikolata veya şekerli yiyeceklere olan iştahını arttırıyor.

Beyin gücü isteyen işler vücudun insulin ve glukoz dengesini bozuyor. Bu iki madde aslında vücudun enerji makinasının dengede çalışmasını sağlayan en önemli iki unsur. Beyin genel anlamda enerji yaratabilmek için yakıt olarak glokoz kullanıyor. Kaslar ise hem yağ hem de glukoza ihtiyaç duyuyor. Araştırmanın sözcüsü Jean Philippe Chaput yaptığı açıklamada vücuttaki glukoz veya şeker düzeyinin değişken ve oynak olması durumunda beynin daha fazla glukoza ihtiyaç duyduğunu belirtiyor.

Günümüzde fiziksel güçle iş yapanlarla kıyaslandığında, beyin gücünü kullananların sayısı çok daha fazla. Bu durum da aslında dünya genelinde neden her geçen gün şişman sayısının artmakta olduğunu bize en basit şekilde özetliyor.

Bu durum sadece iş hayatında değil aynı zamanda günlük hayat içinde yapılan aktivitelerde de kendini gösteriyor. Bilgisayar oyunları başında daha fazla zaman harcayan insanlar ile tenis oynayanlar arasındaki fark da bir kanıt olarak gösterilebilir.

Kanada’daki araştırma 14 kadın denek üzerinde gerçekleştirildi. Bu kadınların hepsi üniversite öğrencileri içinden seçilerek yaşlarının da 20 ve 30 aralıklarında olmasına dikkat edildi. Deneklerin hepsi sağlıklı ve yeme düzensizliği olmayan normal kilolu kadınlar.

Araştırma sonrasındaki iki aylık süreçte deneklere günde üç kez birtakım egzersizler verildi. Bir de rahat bir sandalyede oturan kontrol grubu oluşturuldu. Katılımcılara kitap okuma, okuduğundan özet çıkarma ve bilgisayarda bazı zihin oyunları gibi zihinsel efor kullandırılan egzersizler verildi.

Her bir denek laboratuara sabah saat 8.00’de geldi ve hepsine aynı standart kahvaltı verildi. 10.30’da 45 dakikalık egzersize başlandı ve sonra tekrar yemek molası verildi.

Katılımcılar 45 dakikalık egzersizler sırasında bilgi tabanlı ve ezbere dayalı aktiviteler yaparken, rahat bir sandalyede rahat bir şekilde oturan kontrol grubundan sadece 3 kalori daha fazla yaktılar. Bu rakam da beyin gücüyle gerçekleştirdileri aktiviteleri yaparken yaktıkları kalorinin çok çok az bir kısmını oluşturuyor. Çünkü zihinsel işler yaparken aynı grup toplam 203 kalori harcadı. Araştırmanın bu bölümünde verilen görev de kitap okumak, bilgisayar oyunu oynamak gibi görevlerdi.

Aynı grup üzerinde yapılan iki ayrı çalışmada fark açıkça ortaya çıktı.

İki ayrı çalışma sırasında deneklerdeki glukoz dengesi de birbirinden oldukça farklı değerlerde çıktı. Denekler kitap okurken glukoz seviyesi hızlı bir şekilde düşerken, bilgisayar oyunlarında daha da at seviyelere indi.

Sonuç itibariyle düşünürken ve beynimizi çalıştırırken daha fazla enerjiye ihtiyaç duyuyoruz ve daha fazla yiyoruz. Üniversite profesörlerinin ve bilgisayar yazılımcılarının diğer meslek gruplarından daha şişman olması sizce tesadüf mü?

ekolay.net
 

hmm.sanırım benimde bir düşüncem var ama nasıl açıklayacağımı pek bilmiyorum.Kafamdakileri yazıya dökmekte pek yetenekli değilim.Bir insanın ortalama yaşam süresi 70 yıl mıdır günümüz şartlarında ? Neden böyle.Çevremize bakıyoruz 70-80 demeden herkes hayata veda ediyor.Bakıyoruz yine onlarla aynı türdeniz.Bi şekilde vucüt kendini şartlandırıyor olabilir mi ? Herkes bu kadar yaşıyorsa bende bu kadar yaşayacağım demek ki şeklinde.ve bu şartlanma hücrelerin yenilenmesini yavaşlatabilecek,zamanı geldiğinde durdurabilecek kadar etkili olamaz mı ?(fazla yüzeysel oldu sanırım burası) Bu konuda çok fazla araştırma yapmadım sadece kafamdakileri söylüyorum lütfen yorumlarınızı bunu dikkate alarak yapın.benim düşüncem bu algıladığımız gerçeklikten sıyrılabilirsek ölümlülükten de sıyrılmak mümkün olabilir.buna inanıyorum.